No category

پایان نامه با موضوع گروه کنترل

وکارهای فیزیولوژیکی فرد ضروری به نظر می رسد. بنابراین در این پژوهش با مواجه کردن موش های مادر با استرس هتروژن که مدلی از استرس طبیعی در زندگی است آنهم در مراحل مختلف بارداری، در نظر داریم اثرات استرس مادران را بر ویژگی های رفتاری استعداد ابتلای به صرع را در فرزندانشان بررسی نماییم . امیدواریم این پژوهش نقطه شروعی برای باز کردن گره دوگانگی اثرات استرس بر صرع زایی باشد.
مواد و روش ها
2-1 نوع حیوان و نحوه تهیه:
حیوان مورد استفاده در این پژوهش ، موش صحرایی (Rat) ماده و(Rat) نر از نژاد (wistar) بوده که از انستیتو پاستور تهران تهیه شده است. در هنگام خرید همه موش های ماده و نر در محدودی وزنی 160 تا 180 گرم بودند و با رعایت توصیه های مسئولین نگهداری و پرورش آنها، به حیوانخانه ی دانشگاه آزاد اسلامی منتقل شدند.
2-2 شرایط نگهداری موش ها :
موش ها پس از انتقال در باکس هایی مخصوص که قبلا با محلول ساولن شستشو داده شده بود قرار داده شدند. قبل از گروهبندی درهر باکس 4 موش نگهداری می شده و از غذای Pellet مخصوص موش برای تغذیه آنها استفاده گردیده است. ضمنا در جریان پژوهش موش ها از 12 ساعت روشنایی و 12 ساعت تاریکی بهرمند بوده و در درجه حرارت محیطی بین 20 تا 24 درجه سانتی گراد قرار داشته اند.
2-3 مواد و لوازم مورد نیاز :
2-3-1 مواد شیمیایی:
مواد شیمیایی مورد استفاده در این پژوهش ،
1-ماده پنتیلن تترازول (PTZ) تهیه شده از شرکت دارویی SIGMA
2-الکل اتیلیک جهت ضد عفونی محل تزریق
3-آب مقطر
4- کلروفرم جهت بیهوشی و کشتن حیوانات پس از انجام آزمایش
5- اسید پیکریک جهت علامت گذاری موش ها
2-3-2 ابزار و وسایل :
1-ترازوی دیجیتال با دقت یک ده هزارم(0001/0) برای توزین دقیق PTZ
2- ترازوی سه اهرمی با دقت یک دهم گرم (01/0) جهت توزین موش ها
3-کورنومتر دیجیتال جهت محاسبه زمان در مراحل مختلف
4-سرنگ انسولین cc 1 (100 واحدی)
5- سطل مخصوص برای شنای موش ها (یکی از مراحل استرس)
6- ظرف مخصوص Restraint برای محدود کردن حرکت موش
7- بن ماری دیجیتال سرولوژی به منظور داشتن آب با دمای مشخص
2-4 گروه های مورد آزمایش :
در این تحقیق دو دسته گروه بندی انجام گرفته است. یکی گروهبندی موش های ماده که به منظور باروری و زایمان مورد استفاده قرار گرفته اند و در دوره های مختلف بارداری خود استرس دیده اند و در 4 گروه طبقه بندی شده اند. و دومین گروهبندی مربوط به نوزادان نر موش های ماده ایست که استرس دیده اند و در5 گروه آزمایشی از موش های نر مورد بررسی قرار گرفته و یک گروه شاهد از نرهای خریداری شده که هیچگونه استرسی را تجربه نکرده اند طبقه بندی شده اند تعداد نمونه ها در هر گروه بین 10 تا 16 عدد بوده است
2-4-1 گروه بندی ماده ها:
برای این کار 16 موش ماده در 4 گروه 4 تایی قرار گرفته و علامت گذاری شدند و هر موش ماده نیز برای باروری به مدت 3روز با یک موش نر در یک باکس مخصوص قرار گرفته و پس ازمدت مذکور و سپری شدن دوره بارداری و زایمان، تعداد نوزادان وجنس آنها ثبت گردیده است. در این پژوهش نوع استرس صورت گرفته برای گروه ماده ها مدل استرس هتروژن است که دوره 9 روزه داشته و طبق برنامه زمانی درج شده درجدول 1-2 انجام می گرفته است.گروه بندی ماده ها و زمان مواجه شدن با استرس به صورت زیر انجام گرفته است.
Duration
Agent used
Day of treatment
10 min
Forced swimming
1
3 h
Restraint
2
24 h
Water deprivation
3
1.5 h
Restrain at 4 C
4
24 h
Isolation
5
24 h
Food deprivation
6
24 h
Water deprivation
7
2 h
Restrain at 4 C
8
24 h
Food deprivation
9
2-4-2 گروه های ماده و گروه بندی نوزادان نر :
گروه 1 نرهای بدون استرس :
در این گروه از 16 نر بدون استرس که در محدوده وزنی 160 تا 180 گرم بودند استفاده شد. این نرها پس از علامتگذاری بصورت یکروز درمیان، تحت تزریق درون صفاقی PTZ با غلظت 40میلی گرم /کیلوگرم تا 13 بار تزریق قرار گرفته و کیندلینگ آنها بررسی شده است پس از تزریق بطور دقیق 3 مرحله زمانی شامل تزریق تا شروع تشنج- شروع تشنج تا مرحله 5 و طول مدت مرحله 5 برای هریک از موش ها ثبت گردید.
گروه 2 ماده هایی که قبل از بارداری استرس دیده اند و قبلا تجربه بارداری نداشته اند:
در این گروه 4 ماده با محدوده وزنی 160 تا 180گرم در یک باکس قرارداشته و مدل استرس هتروژن به روی آنها انجام گرفته است. پس از اتمام استرس هر کدام در یک باکس و به مدت 3 روز درمجاورت نر بوده اند. پس ازگذراندن دوره بارداری و زایمان، تعداد و جنس نوزادان ثبت گردیده است. نوزادان نر پس ازمدت 45 روز با رسیدن به محدوده وزنی160 تا 180 گرم ابتدا علامت گذاری شده، و سپس در گروههای 16 تایی، بصورت یکروز درمیان، تحت تزریق درون صفاقی PTZ با غلظت 40میلی گرم /کیلوگرم تا 13 بار تزریق قرار گرفته و تشنجات آنها بررسی شده است. ضمنا حیوانات زمانی صرعی یاKindled تلقی می شوند که در سه تزریق متوالی(بعد از تزریق هفتم) مراحل 4 یا 5 تشنجی را نشان دهند.
گروه 3 ماده هایی که قبل از بارداری استرس دیده اند و قبلا بارداری داشته اند : (استرس بین بارداری)
در این گروه نیز همانند گروه 2 عمل شده است .
گروه 4 : ماده هایی که درحین بارداری استرس دیده اند و قبلا تجربه بارداری نداشته اند:
در گروه 4 هر کدام از ماده ها به جهت باروری به مدت 3 روز با یک نر در یک باکس قرار داشته و پس ازگذشت 9 تا 10 روز تحت استرس هتروژن قرار گرفته اند و پس از زایمان تعداد و جنس نوزادان ثبت گردیده است و پس ازمدت 45 روز با رسیدن به محدوده وزنی160 تا 180 گرم، وگروه بندی نوزادان نردر گروههای 16 تایی ، بصورت یکروز درمیان تحت تزریق PTZ با غلظت 40میلی گرم /کیلوگرم تا 13 بار تزریق قرار گرفته و تشنجات آنها بررسی شده است.
گروه 5 : ماده هایی که خود استرس ندیده و نوزادان نر آنها استرس جدایی از مادر داشته اند:
در گروه 5 ماده ها تحت باروری قرار گرفته و پس از گذراندن دوره بارداری و زایمان تعداد و جنس نوزادان آنها ثبت گردیده است. نوزادان نر از 4 روزگی تحت استرس جدایی از مادر به مدت 10 روز قرار گرفتند در هر روز نیز 6 ساعت (دو دوره 3 ساعته) از مادر جدا شده و به درون سطلی که در بن ماری 35 درجه گذاشته شده بود منتقل می شدند. پس از گذشت دوره نوزادی و بزرگ شدن آنها و رسیدن به محدوده وزنی 160 تا 180 گرمی همانند گروههای دیگر تحت تزریق PTZ قرار گرفته و تشنجات آنها بررسی شد.
گروه 6 : ماده هایی که در بارداری قبلی خود استرس دیده اند.:
در این گروه از ماده های گروه 4 استفاده شده است بطوریکه پس از زایمان ماده های گروه 4 و بزرگ شدن نوزادان آنها، مجددا تحت باروری قرار گرفته و پس از زایمان دوم، نوزادان نر آنها همانند گروه 2و3 مورد بررسی قرار گرفته است.
2-5 شاخص های مورد آزمایش:
به هنگام تزریق PTZ در تمام گروهها بلافاصله زمان گیری توسط کورنومتردیجیتال انجام گرفته و به مدت 20 دقیقه پس از تزریق حیوان از لحاظ بروز درجات مختلف تشنج تحت نظر قرار گرفته است. در مدت20 دقیقه 3 زمان بطور دقیق ثبت و بررسی های مقایسه ای لازم بین گروههای مختلف روی آن انجام شده است.زمان های ثبت شده عبارتند از:
1- زمان شروع تزریق تا شروع تشنج .
2- زمان شروع تشنج تا رسیدن به مرحله 5 .
3- مدت زمان مرحله 5
2-6 بررسی مراحل 6 گانه رفتار تشنجی :]66[
مرحله صفر: بدون پاسخ
مرحله 1 : انقباض های گوشی و صورتی
مرحله دو : تکان های شوک گونه عضلانی بدون پرش
مرحله سه : تکانهای انقباضی شوک گونه عضلانی همراه با پرش
مرحله چهار : افتادن به پهلو به همراه تشنج های تونیک – کلونیک
مرحله پنج : افتادن به پشت به همراه تشنج های عمومی شده تونیک – کلونیک
برای تجزیه وتحلیل داده ها در این پژوهش از آزمون یک طرفه (ANOVA) و بدنبال آن آزمون مقایسه میانگین Tukey با 05/0 P به عنوان حداقل سطح معنی دار بودن استفاده گردید. یافته ها و نتایج بدست آمده تحت 3 عنوان در فصل بعد مطرح شده است .
3-1: استرس جدایی از مادر (maternal sepration)، استعداد ابتلای به صرع و تشنج زایی در فرزندان را افزایش می دهد.
در انجام این آزمایش نوزادان نر از 5 الی 15روزگی، بطور روزانه به مدت 6 ساعت و دو دوره 3 ساعته از مادر جدا قرار می گرفتند. پس از دوره مذکور و طی شدن مراحل رشد و بلوغ و رسیدن به میانگین وزن 180-200 گرم، تحت تزریق PTZ به میزان mg/kg 40 بصورت یک روز در میان تا 13 تزریق قرار می گرفتند. پس از هر تزریق، حیوانات به مدت 20 دقیقه تحت نظر قرار گرفتند و مراحل تشنجی آنها ثبت گردید. تغییرات مراحل تشنجی طی روزهای متوالی (تکوین کیندلینگ) بین گروه استرس جدایی از مادر و گروه کیندلینگ پنتیلن تترازول (PTZ) تفاوت معنی داری را نشان نمی دهد.
از لحظه تزریق 3 دوره زمانی شامل زمان تزریق تا شروع تشنج (Inj-conv)، شروع تشنج تا شروع مرحله 5 (Conv-5) و مدت زمان مرحله 5 (Duration5) نیز برای آنها ثبت گردید. در حالیکه استرس جدایی از مادر، زمان تزریق تا شروع تشنج و همچنین شروع تشنج را تا مرحله 5 را کاهش داده است، این تاثیر در مدت زمان مرحله 5 برخلاف انتظار بوده است (شکل 3-1).
3-2: استرس در سنین جوانی مادر، استعداد ابتلای به صرع و تشتج زایی در فرزندان را پس از رسیدن به بلوغ، کاهش می دهد.
3-2-1: در یک آزمایش، ماده های جوانی که قبلا بارداری نداشته اند را تحت استرس هتروژن قرار داده ایم. یک روز پس از پایان آخرین مرحله استرس، ماده ها در مجاورت نر قرار گرفته و باردار شدند .نوزادان آنها را پس از تولد و طی شدن دوره رشد و بلوغ در محدوده ی وزنی 180 تا 200 گرم تحت 13 بار تزریق PTZ به میزان mg/kg 40 بصورت یک روز در میان قرار داده ایم. ثبت مراحل تشنجی و مقایسه آنها با گروه کنترل مشخص کرد که استرس قبل از بارداری در این ماده ها از روند کیندلینگ در فرزندان پیشگیری کرده است. این کاهش تحریک پذیری در تقریبا تمامی تزریق های PTZ، تکرار شده است، بطوریکه تحریک پذیری کل نیز کاهش معنی داری داشته است(شکل 3-2 ، Unpaired T Test, P0.05 , n=16 ).
بررسی زمان های مراحل تشنجی نشان داد که میانگین زمان تزریق تا شروع تشنج و زمان تشنج تا مرحله 5 افزایش داشته، که معنی دار نبوده است. حال آنکه مدت زمان تشنج مرحله 5 کاهش معنی داری داشته است (شکل 3-2 ، Unpaired T Test ,P0.05 , n=16 ) و تشنج مرحله 5 در حد مختصری بوده است. در برخی حیوانات نیز مرحله 5 ایجاد نمی شد و در نتیجه تعداد حیوانات کیندل و نیز تعداد مرگ و میر ناشی از تشنج کاهش داشته است.
3-2-2: در گروه دیگری از ماده های جوان، استرس هتروژن حین بارداری داده شد و مشخص گردید که نوزادان متولد شده ی آنها پس از گذراندن مراحل تزریق PTZ و ثبت مراحل تشنج و کیندلینگ، کاهش معنی داری را در نمو کینـدلینگ نسبت به گروه کنترل از خود نشان دادند (شکل 3-3 Unpaired T Test, P0.01 ,n=16). زمان های تشنجی نشان دادند که زمان تزریق تا تشنج و نیز زمان تشنج تا مرحله 5 کاهش یافته است که البته معنی دار نیست. در مقابل مدت زمان تشنج مرحله 5 افزایش یافته است که آن هم معنی دار

مطلب مشابه :  پایان نامه ارشد رایگان دربارهدانشگاهها، هوش عاطفی، استاندارد

دیدگاهتان را بنویسید