No category

پایان نامه با کلید واژه های قصاص

ثُمَّ اسْتَوَی اِلَی السَّمَاء فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَهُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ.
اوست آن کسى که آنچه در زمین است، همه را براى شما آفرید سپس به [آفرینش‏] آسمان پرداخت، و هفت آسمان را استوار کرد و او به هر چیزى داناست.
خلق هر‌ آنچه در آسمان و زمین است برای استفاده انسان، موضوع مورد اشارا این آیه است.
آیات57 – 58: وَظَلَّلْنَا عَلَیْکُمُ الْغَمَامَ وَاَنزَلْنَا عَلَیْکُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَی کُلُواْ مِن طَیِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاکُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَکِن کَانُواْ اَنفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ.
و بر شما ابر را سایه‏گستر کردیم و بر شما “گزانگبین” و “بلدرچین” فرو فرستادیم [و گفتیم:] “از خوراکیهاى پاکیزه‏اى که به شما روزى داده‏ایم، بخورید.” و [لى آنان‏] بر ما ستم نکردند، بلکه بر خویشتن ستم روا مى‏داشتند.
وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُواْ هَذِهِ الْقَرْیَهَ فَکُلُواْ مِنْهَا… .
و[نیز به یاد آرید] هنگامى را که گفتیم: بدین شهر درآیید، و از هر کجاى آن خواستید، فراوان بخورید.. .
ارتزاق از عسل و پرندگان و نعمت‌های فراوان، موضوع مورد اشاره این آیه است.
آیات60 – 61: وَاِذِ اسْتَسْقَی مُوسَی لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِب بِّعَصَاکَ الْحَجَرَ فَانفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَهَ عَیْناً قَدْ عَلِمَ کُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ کُلُواْ وَاشْرَبُواْ مِن رِّزْقِ اللَّهِ وَلاَ تَعْثَوْاْ فِی الاَرْضِ مُفْسِدِینَ.
و هنگامى که موسى براى قوم خود در پى آب برآمد، گفتیم: “با عصایت بر آن تخته‏سنگ بزن.” پس دوازده چشمه از آن جوشیدن گرفت، [به گونه‏اى که‏] هر قبیله‏اى آبشخور خود را مى‏دانست. [و گفتیم:] “از روزى خدا بخورید و بیاشامید، و [لى‏] در زمین سر به فساد برمدارید.”
وَاِذْ قُلْتُمْ یَا مُوسَی لَن نَّصْبِرَ عَلَیَ طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّکَ یُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنبِتُ الاَرْضُ مِن بَقْلِهَا وَقِثَّآئِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا… .
و چون گفتید: “اى موسى، هرگز بر یک [نوع‏] خوراک تاب نیاوریم، از خداى خود براى ما بخواه تا از آنچه زمین مى‏رویاند، از [قبیل‏] سبزى و خیار و سیر و عدس و پیاز، براى ما برویاند.”… .
اشاره به ارتزاق از نعمت‌ها از جمله آب و غذاهای متنوع دارد.
آیه126: وَاِذْ قَالَ اِبْرَاهِیمُ رَبِّ اجْعَلْ هََذَا بَلَدًا آمِنًا وَارْزُقْ اَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ … .
و چون ابراهیم گفت: “پروردگارا، این [سرزمین‏] را شهرى امن گردان، و مردمش را- هر کس از آنان که به خدا و روز بازپسین ایمان بیاورد- از فرآورده‏ها روزى بخش”… .
بهره‌مندی از انواع میوه‌ها و ثمرات.
آیه168: یَا اَیُّهَا النَّاسُ کُلُواْ مِمَّا فِی الاَرْضِ حَلاَلاً طَیِّباً وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ اِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُّبِینٌ.
اى مردم، از آنچه در زمین است حلال و پاکیزه را بخورید، و از گامهاى شیطان پیروى مکنید که او دشمن آشکار شماست.
این آیه اشاره دارد به خوردن از حلال.
آیات 172 – 173 – 174: یَا اَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُلُواْ مِن طَیِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاکُمْ وَاشْکُرُواْ لِلّهِ اِن کُنتُمْ اِیَّاهُ تَعْبُدُونَ.
اى کسانى که ایمان آورده‏اید، از نعمتهاى پاکیزه‏اى که روزى شما کرده‏ایم، بخورید و خدا را شکر کنید اگر تنها او را مى‏پرستید.
اِنَّمَا حَرَّمَ عَلَیْکُمُ الْمَیْتَهَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنزِیرِ وَمَا اُهِلَّ بِهِ لِغَیْرِ اللّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَیْرَ بَاغٍ وَلاَ عَادٍ فَلا اِثْمَ عَلَیْهِ اِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ.
[خداوند،] تنها مردار و خون و گوشت خوک و آنچه را که [هنگام سر بریدن‏] نام غیر خدا بر آن برده شده، بر شما حرام گردانیده است. [ولى‏] کسى که [براى حفظ جان خود به خوردن آنها] ناچار شود، در صورتى که ستمگر و متجاوز نباشد بر او گناهى نیست، زیرا خدا آمرزنده و مهربان است.
اِنَّ الَّذِینَ یَکْتُمُونَ مَا اَنزَلَ اللّهُ مِنَ الْکِتَابِ وَیَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِیلاً اُولَئِکَ مَا یَاْکُلُونَ فِی بُطُونِهِمْ اِلاَّ النَّارَ وَلاَ یُکَلِّمُهُمُ اللّهُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ وَلاَ یُزَکِّیهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِیمٌ.
کسانى که آنچه را خداوند از کتاب نازل کرده، پنهان مى‏دارند و بدان بهاى ناچیزى به دست مى‏آورند، آنان جز آتش در شکمهاى خویش فرو نبرند. و خدا روز قیامت با ایشان سخن نخواهد گفت، و پاکشان نخواهد کرد، و عذابى دردناک خواهند داشت.
اشاره به خوردن حلال و اجتناب از خوردن حرام و آتش.
آیات 187 – 188: … وَکُلُواْ وَاشْرَبُواْ حَتَّی یَتَبَیَّنَ لَکُمُ الْخَیْطُ الاَبْیَضُ مِنَ الْخَیْطِ الاَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ اَتِمُّواْ الصِّیَامَ اِلَی الَّلیْلِ… .
… و آنچه را خدا براى شما مقرر داشته طلب کنید. و بخورید و بیاشامید تا رشته سپید بامداد از رشته سیاه [شب‏] بر شما نمودار شود سپس روزه را تا [فرا رسیدن‏] شب به اتمام رسانید… .
وَلاَ تَاْکُلُواْ اَمْوَالَکُم بَیْنَکُم بِالْبَاطِلِ… .
و اموالتان را میان خودتان به ناروا مخورید… .
اجتناب از خوردن در ایام روزه و مال باطل و حرام.
آیه220: فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَهِ وَیَسْاَلُونَکَ عَنِ الْیَتَامَی قُلْ اِصْلاَحٌ لَّهُمْ خَیْرٌ وَاِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَاِخْوَانُکُمْ وَاللّهُ یَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ وَلَوْ شَاء اللّهُ لاعْنَتَکُمْ اِنَّ اللّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ.
و در باره یتیمان از تو مى‏پرسند، بگو: “به صلاح آنان کار کردن بهتر است، و اگر با آنان همزیستى کنید، برادران [دینى‏] شما هستند. و خدا تباهکار را از درستکار بازمى‏شناسد.” و اگر خدا مى‏خواست [در این باره‏] شما را به دشوارى مى‏انداخت. آرى، خداوند توانا و حکیم است.
اشاره به نخوردن مال یتیم.
آیه266: اَیَوَدُّ اَحَدُکُمْ اَن تَکُونَ لَهُ جَنَّهٌ مِّن نَّخِیلٍ وَاَعْنَابٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الاَنْهَارُ لَهُ فِیهَا مِن کُلِّ الثَّمَرَاتِ وَاَصَابَهُ الْکِبَرُ وَلَهُ ذُرِّیَّهٌ ضُعَفَاء فَاَصَابَهَا اِعْصَارٌ فِیهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ کَذَلِکَ یُبَیِّنُ اللّهُ لَکُمُ الآیَاتِ لَعَلَّکُمْ تَتَفَکَّرُونَ.
آیا کسى از شما دوست دارد که باغى از درختان خرما و انگور داشته باشد که از زیر آنها نهرها روان است، و براى او در آن [باغ‏] از هر گونه میوه‏اى [فراهم‏] باشد، و در حالى که او را پیرى رسیده و فرزندانى خردسال دارد، [ناگهان‏] گردبادى آتشین بر آن [باغ‏] زند و [باغ یکسر] بسوزد؟ این گونه، خداوند آیات [خود] را براى شما روشن مى‏گرداند، باشد که شما بیندیشید.
اشاره به باغ‌های پر از درختان خرما و انگور در اثر انفاق صحیح.
2. محدویت مصرف
آیه155: وَلَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ … ما شما را بوسیله گرسنگی امتحان می‌کنیم.
آزمایش به گرسنگی و کمبود ثمرات.
آیه205: وَاِذَا تَوَلَّی سَعَی فِی الاَرْضِ لِیُفْسِدَ فِیِهَا وَیُهْلِکَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللّهُ لاَ یُحِبُّ الفَسَادَ.
و چون برگردد [یا ریاستى یابد] کوشش مى‏کند که در زمین فساد نماید و کشت و نسل را نابود سازد، و خداوند تباهکارى را دوست ندارد.
اشاره به نابودی موادغذایی مردم و زارعتهای آنان در اثر فساد دارد.
قرآن دارای محدود‌های مشخص و ثابتی برای الگوی مصرف می‌باشد. اسراف و تبذیر از مرزهای ممنوع مصرف از دیدگاه قرآن هست. عدم رعایت ممنوعیت اسراف و تبذیر موجب به هدر رفتن بسیاری از منابع، کالاها و خدمات تولیدی جامعه و محرومیت اقشار کم‌درآمد از به‌دست‌آوردن آنها می‌گردد124.
قرآن مجید در 23 مورد با لحن انتقادآمیز شدیدی از اسراف سخن گفته و آن‌را یکی از گناهان بزرگ معرفی کرده است125.
3. ضرر‌و‌زیان
آیه107: اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّهَ لَهُ مُلْکُ السَّمَاوَاتِ وَالاَرْضِ وَمَا لَکُم مِّن دُونِ اللّهِ مِن وَلِیٍّ وَلاَ نَصِیرٍ.
مگر ندانستى که فرمانروایى آسمانها و زمین از آنِ خداست و شما جز خدا سرور و یاورى ندارید؟
اشاره به بدون یاوری خدا ماندن برای موجودات.
آیه155: وَلَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الاَمَوَالِ وَالانفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ.
و قطعاً شما را به چیزى از [قبیلِ‏] ترس و گرسنگى، و کاهشى در اموال و جانها و محصولات مى‏آزماییم و مژده ده شکیبایان را.
اشاره به زیان مالی و جانی و از بین رفتن نعمت ها.
آیه233: اشاره به ضرر برای فردی که فرزند برای او متولد شده(یعنی پدر) دارد.
4. ورشکستگی
آیه155: اشاره به زیان مالی و جانی.
آیه280: وَاِن کَانَ ذُو عُسْرَهٍ فَنَظِرَهٌ اِلَی مَیْسَرَهٍ وَاَن تَصَدَّقُواْ خَیْرٌ لَّکُمْ اِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ.
و اگر [بدهکارتان‏] تنگدست باشد، پس تا [هنگام‏] گشایش، مهلتى [به او دهید] و [اگر به راستى قدرت پرداخت ندارد،] بخشیدن آن براى شما بهتر است- اگر بدانید.
اشاره به مهلت دادن به بدهکار و ورشکسته دارد.
5. دیه(قِصاص)
قصاص مجازاتی است که توسط کسی که مورد جنایت واقع شده است، یا ورثه او، با اجازه حاکم شرع، نسبت به مجرم اعمال می‌شود.
آیات 178 – 179: یَا اَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَی الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالاُنثَی بِالاُنثَی فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ اَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَاَدَاء اِلَیْهِ بِاِحْسَانٍ ذَلِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَهٌ فَمَنِ اعْتَدَی بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ اَلِیمٌ.
اى کسانى که ایمان آورده‏اید، در باره کشتگان، بر شما [حقّ‏] قصاص مقرر شده: آزاد عوض آزاد و بنده عوض بنده و زن عوض زن. و هر کس که از جانب برادر [دینى‏] اش [یعنى ولىّ مقتول‏]، چیزى [از حق قصاص‏] به او گذشت شود، [باید از گذشت ولىّ مقتول‏] به طور پسندیده پیروى کند، و با [رعایت‏] احسان، [خونبها را] به او بپردازد. این [حکم‏] تخفیف و رحمتى از پروردگار شماست پس هر کس، بعد از آن از اندازه درگذرد، وى را عذابى دردناک است.
وَلَکُمْ فِی الْقِصَاصِ حَیَاهٌ یَاْ اُولِیْ الاَلْبَابِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ.
و اى خردمندان، شما را در قصاص زندگانى است، باشد که به تقوا گرایید.
این آیات قصاص را عامل حیات و ضامن بقای امنیت اجتماعی انسان دانسته است و در عین حال در مقام مجازات قاتل، در صورت وجود زمینه، باز هم صاحبان دم را به عفو توصیه فرموده و در مقام قصاص یا عفو با هم به تقوا و پارسایی سفارش اکید نموده است.
6. وصیّت‌نامه(ارث126)
قرآن وصیّت کردن(فعل وَصَّی) را بر هر مسلمانی که سرپرست خانواده است لازم می‌داند تا بر اساس قوانینی که قرآن مقرر داشته، تکلیفِ ماترک خویش را بیان کند127.
آیات 180 – 181 – 182: کُتِبَ عَلَیْکُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَکُمُ الْمَوْتُ اِن تَرَکَ خَیْرًا الْوَصِیَّهُ لِلْوَالِدَیْنِ وَالاقْرَبِینَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَی الْمُتَّقِینَ.
بر شما مقرر شده است که چون یکى از شما را مرگ فرا رسد، اگر مالى بر جاى گذارد، براى پدر و مادر و خویشاوندان [خود] به طور پسندیده وصیت کند [این کار] حقى است بر پرهیزگاران.
فَمَن بَدَّلَهُ بَعْدَمَا سَمِعَهُ فَاِنَّمَا اِثْمُهُ عَلَی الَّذِینَ یُبَدِّلُونَهُ اِنَّ اللّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ.
پس هر کس آن [وصیت‏] را بعد از شنیدنش تغییر دهد، گناهش تنها بر [گردن‏] کسانى است که آن را تغییر مى‏دهند. آرى، خدا شنواى داناست.
فَمَنْ خَافَ مِن مُّوصٍ جَنَفًا اَوْ اِثْمًا فَاَصْلَحَ بَیْنَهُمْ فَلاَ اِثْمَ عَلَیْهِ

مطلب مشابه :  منبع پایان نامه دربارهپیوند، هیدروژنی، روشهای

دیدگاهتان را بنویسید