اندروید M؛ بهبودهایی اندک که منجر به تاثیراتی شگرف خواهند شد

سال گذشته گوگل یهآپدیت عالی واسه پلتفرم موبایل خود رو به کاربران معرفی کرد که از دید طراحی، دچار تحولات بسیاری شده و در اجناس مختلفی هم مثل موبایل، ساعت، تلویزیونای هوشمند و حتی خودروها استفاده کرده شد. امسال ولی گوگل با نسخه M، می خواد همون تلاش سال گذشته اش رو بهتر کنه.

پیشرفت سلانه حالا دیگه واسه کاربران در دنیای تکنولوژی به چیزی عادی بدل شده، اما همیشه سخت میشه حدس زد اصلاحات و ارتقاهای بعدی گوگل چه هستن. معمولا چند بهینه سازی رو تو ذهن داریم که همیشه در حال پیشرفت هستن، افزایش عمر باتری، منوی تنظیمات بهتر، حذف نکات گیج کننده و… . بروز رسانی امسال به نام M، در نگاه اول خیلی کم اهمیت جلو می کنه اما در واقع، یه بروزرسانی بسیار بزرگه. شاید بهتر باشه اول اینجور سوالی رو مطرح کنیم: چیجوری می تونیم از موبایلی توقع داشته باشیم کارای بیشتری بکنه، بدون اینکه گیج کننده تر شه؟

گوگل این جوری به اینجور پرسشی جواب میده: «اونو باهوش تر می کنیم.»

بزرگ و مهم ترین توانایی اندروید ام، ویژگی Now on Tapه. میشه گفت Google Now حالا تبدیل به یه محصول انقلابی شده؛ محصولی که به محتوای شما نگاه می کنه و براساس اونا، اطلاعات لازم رو در اختیارتون میذاره. قبلا این ویژگی اومده بود تا فقط بعضی کارتا رو به شکل هوشمندانه به شما نشون بده اما حالا همه اپلیکیشنا رو مورد پایش قرار میده تا اطلاعات لازم رو در زمان مناسب براتون جفت و جور آورد.

حالا سه سال می شه که گوگل، Now رو معرفی کرده و در این مدت تلاش داشته تا همیشه اونو هوشمند تر ساخته و دیتابیسش رو هم غنی تر کنه. Google Now امروز هوشمند تر از هر زمان دیگری شده و دست به هر کاری می زنه تا در خدمت شما باشه. با سایت ما همراه باشین.

کلید هوم رو در هر اپلیکیشنی پایین نگه دارین، Now محتوای اپ رو مورد بررسی قرار داده و کارتای مفیدی در همون رابطه رو در اختیارتون قرار میده. Aparna Chennapragada، یکی از مدیران ارشد گوگل میگه: «حالا می تونین به Now مثل یه copy و paste هوشمندانه نگاه کنین.» فقط به جای اینکه این کپی به شکل دستی انجام گرفته و بعد در گوگل Paste شه، کلید هوم به شما این توانایی رو میده که گوگل Now براتون محتوای مورد نظر رو جستجو کنه.

ساندر پیچای از طرف دیگه اقرار داره که ماموریت اصلی تیمش رو در گوگل، سازماندهی اطلاعات کاربران می دونه. ایشون باور داره که موبایل باید به شکل سریع عمل کرده و احتیاجی به دردسر کشیدن زیاد واسه رسیدن به جواب نباشه؛ به خاطر همین هم این شرکت تصمیم گرفته تا از یادگیری ماشینی در اجناس خود بهره گیرد.

توانایی جدید Now با همه اپلیکیشنا کار می کنه؛ جدا از متن، می تونه تصاویر و نشونه ها رو هم تشخیص داده و براساس اونا به جستجو بپردازه. فرقی نمی کنه که کلید هوم رو فشار بدین یا بگید «Okay Google» و سوالی در مورد چیزی که روی نمایشگر می بینین، سوال کنین.

حال گوگل می بینه که درون اپلیکیشنای ساخته نشده به وسیله خودش، چه می کنیم.

پیشرفتی اینجور، کمی ترسناکه. به کار گیری گذشته جستجو، گذشته مکانایی که بوده ایم، نگاهی به درون جیمیل، تقویم و بسیاری دیگه… گوگل در مورد هر کدوم از ما اطلاعات زیادی رو کسب و جمع آوری کرده. حالا Now می بینه که درون محتوای ساخته نشده به وسیله گوگل هم در حال انجام چه کاری هستیم و چه می خونیم.

حالا خوبیش اینه، در درجه اول، به کار گیری اینجور سرویسایی انتخابی بوده و دوم هم اینکه Chennapragada میگه گوگل ناو فقط وقتی به دنبال جستجوی محتوا بر میاد که شما از اون بخواین. در آخر هم عنوان می کنه که ما اینجور داده هایی رو نگه داری نکرده و اونا رو از بین می بریم.

توانایی مورد بحث براساس سرویسی در پلتفرم اندروید به نام Assist API پیشرفته؛ به معنی اینکه هر پیشرفت دهنده ای می تونه سرویسی رو بسازه که به وسیله اون، داده های نشون داده شده روی نمایشگر مورد تحلیل قرار گیرند. در کل، این اندرویده که محتویات موجود روی نمایشگر موبایل شما رو مورد بررسی قرار میده نه گوگل.

گوگل در مورد هر کدوم از ما اطلاعات زیادی رو کسب و جمع آوری کرده.

در هر صورت، واسه کاربران زیادی، Now on Tap فقط یه توانایی جدیده که می تونن به وسیله اون، از یادگیری ماشینی و پردازش ابری این ابرقدرت دنیای تکنولوژی بیشترین استفاده رو ببرن. از طرف دیگه، سازندگان اپلیکیشنا حتما تلاش می کنن تا محتوای خاص رو در اپلیکیشن هاشون به شکل خاص تری به نمایش کشن تا به وسیله هوش مصنوعی گوگل به شکل راحت تری قابل تشخیص شه. به جنبه مثبت ماجرا که نگاه می کنین، شک نداشته باشین از اینجور پیشرفت و همکاریایی هیجان زده میشین. با این پیشرفتا، موبایل شما دیگه یه وسیله نیس که می تونه به اینترنت وصل شه، بلکه تبدیل به بخشی از خود اینترنت می شه.

Hiroshi Lockheimer، معاون ارشد بخش مهندسی اندروید مثال ساده تری می زنه: «در اندروید M، تموم تلاش خود رو بکار گرفتیم تا تجربه کاربری پلتفرم خود رو بالاتر برده و اونو پیشرفت بدیم. حالا زمانش رسیده تا جواب تلاش هامون رو درآپدیت اندروید آب نبات چوبی بگیریم.» اون عقیده داره که طراحی، در نسخه گذشته اونطور که باید، انجام شده و اینبار همه تلاش روی هوشمندسازی قرار گرفته.

یکی دیگه از همین هوشمند سازیا، اجازه واسه دسترسی به بخشای جور واجور موبایل شما به وسیله اپلیکیشن هاست. تا کنون، وقتی که اقدام به نصب یه اپلیکیشن می کردین، در همون اول در اصل اجازه استفاده بخشای لازم رو به وسیله اپلیکیشن صادر می کردین؛ در اصل، واسه داشتن یه اپ، مجبور به انجام اینجور کاری می شدید، که واقعا ترسناک هم بود.

در اندروید M اما دیگه اینجور نیس و پیشرفت دهنده واسه کارکرد درست اپلیکیشنش، باید از شما اجازه داشته باشه که مثلا، از دوربین موبایلتان بهره گیرد. این ویژگی، شباهت بسیاری به iOS داره و بهتر بود گوگل مدتا قبل از اینجور هدفی استقبال می کرد. Lockheimer میگه: «فکر می کنیم مهمه که پیشرفت دهندگان، حالا واسه دسترسی به بخشای جور واجور، نیازمند دریافت اجازه از طرف کاربر هستن.»

android_002.0.0-w600

در کل اندروید M بهبودای کلی زیادی داشته: منوی اپلیکیشنا حالا با حروف الفبا از هم جدا شده، می تونین موبایل خود رو به شکل درست سایلنت کنین، توانایی cut و paste بهتر شده و یکی از بهترینا مربوط به بخش اشتراک گذاری می شه. حالا وقتی که به این قسمت وارد میشین، می تونین مخاطبین خود رو ببینین که در اصل کار به اشتراک گذاری رو آسون تر کرده.

اینا همه تغییرات اندروید M نیستن؛ این نسخه دارای توانایی تازه به نام Doze شده که در اصل یه الگوریتم مدیریت باتریست؛ الگوریتمی که دست کم واسه اندروید، جدیده. اینجور الگورتمی تشخیص میده که به شکل همیشگی از موبایل خود استفاده می کنین یا خیر و اگه حدس زند که از دستگاه اندرویدی بهره نمی گیرین، بعضی منابع مصرف انرژی رو قطع می کنه. نکته اینجاس که اگه گوگل بتونه به شکل صحیحی Doze رو اجرا کنه، کاربران کلا نخوان فهمید اینجور قابلیتی در اندروید وجود داشته و فقط با عمر باتری بهتر در محصول اندرویدی خود رو به رو می شن. Lockheimer میگه: «استفاده کنندگان از دستگاه های اندرویدی اصلا نباید به وجود اینجور قابلیتی فکر کنن؛ بلکه ویژگی مورد بحثه که باید به شکل درست وظایف خود رو بکنه.»

اپل قابلیتی مشابه رو مدتا پیش در iOS قرار داده بود. اپلیکیشنا می تونن پشت زمینه این پلتفرم مشغول به کار باشن اما فقط به واسطه محدودیتایی که سیستم عامل واسه اونا تعریف می کنه. گوگل هم به سراغ راه حلی مشابه واسه افزایش عمر باتری اندرویدیا اومده ولی با یه راه و روش متفاوت. به جای اینکه محدودیتا رو مانند اپل سرسختانه در مورد اپلیکیشنا اعمال کنه، اپا رو به شکل هوشمندانه و با به کار گیری الگوریتم خود به کار میگیره؛ گوگل می خواد تا اندروید درک کنه شما چه وقتی به یه اپلیکیشن نیاز دارین و چه وقتی کارکردش پشت زمینه، فقط هدر رفتن باتریست.

گوگل هنوز عنوان ننموده که Doze، دقیقا تا چه مقدار مصرف باتری رو کم می کنه اما Lockheimer میگه که یافته های بسیار عالی بودن.

گوگل در مراسم I/O، در کنار اندروید M از اندروید Pay هم پرده برداشت. واقعا این ویژگی فقط مخصوص اندروید M نبوده و در فروشگاه گوگل پلی واسه آب نبات چوبی و هم اینکه کیت کت هم ارائه می شه. گذشته پرداختای موبایلی، مخصوصا در اندروید، بسیار پیچیده یا بهتره بگیم پریشون بوده چون تکنولوژیای متفاوتی در میان اینجور موبایلایی به کار رفته بودن. گوگل والت ۴ سال پیش معرفی شد اما نتونست توجه کاربران رو به خود معطوف کرده و یا دست کم، وجود کیف پول رو بی اهمیت کنه.

داستان اندروید Pay اما ساده نویسی شده؛ گوگل شرکتی رو به نام Softcard خرید، فناوری هاش رو به شکل مطلوب پیشرفت داد و بعد با نامی جدید اونو معرفی کرد. حال مردم می دونن که به واسته اندروید پی، می تونن با تموم موبایل اندرویدی خود هزینه هاشون رو پرداخت کنن.

گوگل والت مشکلی در چگونگی کارکرد نداشت بلکه مشکل در جای به کار گیری اش بود. هیچ وقت نتونست در موبایلای زیادی قرار گرفته و یا از طرف دیگه، به میان فروشگاه های زیادی راه یابد تا قادر شه یه تاثیر کلی روی چگونگی پرداخت کاربران بزاره. حالا ولی بیشتر از ۷۰۰.۰۰۰ فروشنده واسه دریافت اندروید پی در فروشگاه هاشون ثبت نام کردن، پس میشه توقع داشت که تماشاگر یه تغییر در پرداختا باشیم.

چند هفته قبل از مراسم I/O، گوگل چهارچوب خلاقیتای استفاده شده در اندروید ام رو اینجور توضیح داد: «پیشرفت هسته اصلی تجربه کاربری» و «تمرکز جدی روی برتری محصول».

اما واقعیت کمی بالاتر از این شعارها رفته؛ گوگل می خواد موبایلایی واقعا هوشمند رو در اختیار کاربران قرار داده تا وظایفشون رو به بهترین چگونگی بکنن. الگوریتم به کار گیری باتری رو هوشمندانه تر سازه تا اپلیکیشنایی که به اونا نیاز نداریم، عمر باتری موبایلمان رو نبلعند. حتی منوی به اشتراک گذاری هم تلاش کرده تا کار رو آسون تر کرده و از چند کلیک تکراری، جلوگیری به عمل آورد.

اما بیشتر از همه اینا، گوگل روی هوش کامپیوتری اش سرمایه گذاری کرده و چشمه ای از اونو با Now on Tab , به ما نشون میده. باید منتظر پاییز بود و دید در عمل، وقتی که اندروید M از حالت پیش نمایش واسه پیشرفت دهندگان خارج گشته و روی موبایلای جدید عرضه می شه، یادگیری ماشینی گوگل چیجوری می تونه خودنمایی کنه.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *