با کارنامه فرزندمان چگونه برخورد کنیم؟

School kids,کارنامه فرزندان

عکس العمل شما به کارنامه تحصیلی بچتون میتونه بسیار اثر داشته باشه پس تلاش کنین اصولی برخورد کنین حتی اگه یافته های بسیار بدتر از انتظار شما باشه.

به گزارش آلامتو و به نقل از سپیده دانایی؛ بی شک کارنامه واسه تموم آدمایی که با مدرسه و تحصیل سروکار دارن مفهومی پرمعناست، با اینکه کارنامه نمرات علم آموز رو نشون می دهد، اما علاوه بر علم آموز، والدین و معلمان هم به نحوی کارنامه رو نتیجه ی خود می دانند.

این وسط عکس العمل و بازخوردی که والدین در مقابل کارنامه ی فرزندشون میدن، اثر بسیار زیادی بر احساس و کارکرد بعدی علم آموز داره. در ادامه نکاتی مطرح می شه که والدین باید در روبرو شدن با کارنامه ی علم آموز رعایت کنن.

  1. واسه کارنامه ارزش قائل شید

وقتی کارنامه ی علم آموز رو می ببینن به اهمیت و ارزش اون واقف باشین. این فقط یه کاغذ و چند نمره نیس، بلکه نشون دهنده ی کارکرد و تلاش، نقاط قوت و ضعف بچه شماس. یادتون باشه کارنامه حرف های زیادی واسه گفتن داره.

متأسفانه بعضی از والدین نگاهی با بی فرقی به کارنامه می اندازند یا حتی ممکنه اصلاً از فرزندشون نپرسند کارنامه رو دریافت کرده یا نه. این روش ی عکس العمل بدترین و داغون کننده ترین حالت ممکنه.

چون علم آموز ناراحت می شه و فکر می کنه به اون بی توجهی شده. بعضی هم برعکس این عمل می کنن و بیشتر و شدیدتر از فرزندشون نسبت به کارنامه عکس العمل نشون میدن، این روش ی برخورد هیجانی بسیار نامتناسبه و مانع اراده کردن درست و اقدام متناسب والدین در برابر موقعیت پیش اومده می شه؛ پس تلاش کنین بر خودتون و احساسات تون مسلط باشین.

وقتی کارنامه رو دیدید با دقت و تأمل به اون نگاه کنین. اگه مشغول انجام کاری هستین، اون رو به طورموقت تعطیل کنین. بشینه و با دقت به تک تک نمرات نگاه کنین. می تونید کارنامه رو در حضور خود علم آموز و و همراهی همسرتون بررسی کنین.

نباید فقط به معدلش نگاه کنین و تموم کارنامه رو تو یه نمره ی کلی خلاصه کنین، بلکه باید با دقت و درس به درس جلو برید و تموم نمرات رو با دقت و تأمل نگاه کنین و با نمرات قبلی مقایسه کنین.

این کار شما باعث می شه بچتون احساس کنه درس خوندن و نمره آوردن واسه شما مهمه و شما نسبت به اون و نتیجه ی کارش تأمل نشون می بدید.

  1. مقایسه ممنوع!

یه کارنامه با نمرات خوب همیشه حس غرور رو در والدین به وجود می آورد. این حس به طور کاملً طبیعی و قابل قبوله، اما بعضی وقتا در جمع فامیل و آشنایان، والدین کارنامه ی فرزندشون رو با افتخار به بقیه نشون میدن و از اون ها در مورد کارنامه ی بچه هاشون می پرسند.

این جا دیگه کارنامه وجود اصلی خود رو از دست می دهد و به ابزاری واسه فخرفروشی و ارضاء نیاز به جلب توجه و برتری جویی والدین در میان اقوام و دوستان تبدیل می شه و از طرف دیگه، یه کارنامه با نمرات بد به پتکی تبدیل می شه که همیشه بر سر علم آموز کوبیده می شه.

بعضی والدین با الفاظی مانند «بی عرضه»، «بی خاصیت»، «مگه تو چی از پسر فلانی کم داری؟» شروع می کنن به مقایسه کردن فرزندشون با بقیه.

اما واقعاً این نوع از برخورد و مقایسه کردن تا حالا باعث بهتر شدن کارکرد علم آموزی شده؟ این نوع برخورد و مقایسه تنها دلیل به وجود اومدن احساس خشم و حسادت در بچه نسبت به کسی می شه که با اون مقایسه شده.

  1. دنبال مقصر نگردید

از اون جا که ما یاد گرفته ایم همیشه از زیر بار مسئولیت هامون شونِه خالی کنیم، یه کارنامه با نمرات بد دلیل خوبی می شه واسه مقصرکردن بقیه. علم آموز می گوید «معلم خوب درس رو توضیح نداده» یا «کتاب ها خیلی سخته» یا «وقتی امتحان داشتم آبجی یا داداش کوچیک تر مزاحم درس خواندنم شد».

والدین هم هر کدوم تلاش می کنه طرف مقابل رو مقصر بدونه. مثلاً مادران، بی توجهی پدر رو عامل ضعف تحصیلی و نمره های پایین فرزندشون می دانند و پدران، محبت و توجه افراطی مادر و به قول معروف لوس کردن رو عامل شکست علم آموز تلقی می کنن. بعضی وقتا هم در مدرسه و معلم و امکانات و… دنبال مقصر می گردند. این بهونه تراشی ها فایده ای ندارن و دردی رو درمان نمیکنه.

به جای اون تلاش کنین ببینه علل واقعی نمرات پایین علم آموز شما چیه؟ واسه این کار می تونین با بچتون بشینه و از اون بخواین دلیل و دلیل نمرات پاینش رو واسه شما بگه.

اول همه ی دلایلی که بچتون مطرح می کنه و تموم چیزایی که به ذهن خودتون و همسرتون می رسد رو یادداشت کنین. بعد دلایل واقعی رو پیدا کنین و دنبال راه حل مناسب واسه اون باشین.

  1. واسه بعد از امتحانات برنامه ریزی کنین

بعد از اینکه دلایل واقعی نمرات پایین رو پیدا کردین، واسه هر کدوم برنامه ی مناسب داشته باشین. مثلاً می تونید از یه مشاور متخصص واسه برنامه ریزی تحصیلی کمک بگیرین، اون رو در کلاس تقویتی یه درس ثبت نام کنین، کتاب کمک درسی براش جفت و جور کنین، خودتون تو یه درس خاص به اون کمک کنین، در زمان امتحانات رفت و اومد و مهمانی رو کمتر کنین، جوّ خونه رو آروم تر کنین و یا ساعت به کار گیری تلویزیون و اینترنت رو محدود کنین.

وقتی این تصمیم ها رو گرفتید تلاش کنین هم شما و هم علم آموزتان با مسئولیت پذیری این مراحل رو انجام بدین. تموم مراحل رو پیگیری کنین و از علم آموزتان پشتیبانی کنین تا در امتحانات بعدی بتونه موفق شه.

  1. تشویق متناسب کنین

وقتی شما از نمره های علم آموزتان بسیار راضی و خشنود هستین و کارنامه ی اون رو با نمرات درخشانش می پسندید، حتماً باید اون رو به خاطر تلاشش تشویق و تأیید کنین؛ اما باید حواستون رو جمع کنین که تشویق و پاداشی که واسه اون در نظر می گیرید متناسب باشه و نباید اندازه ی تشویق بسیار زیادتر از اندازهّ کار اون باشه.

مثلاً دلیل نداره به خاطر خوب شدن نمرات علم آموزتان یه هدیه ی بسیار گران قیمت به اون بدین چون باعث پرتوقعی بچتون می شه و در این صورت، واسه تقویت رفتار خوب بعدی باید اندازه و اندازه جایزه رو بالا ببرین. نباید تشویق ها رو فقط به تشویق های مادی محدود کنین، این حس رو به اون بدین که افتخار می کنین اون با تلاش تونسته موفق شه.

شک نداشته باشین اینکه شما دستتون رو روی شونِه ی اون بذارین یا اون رو در آغوش بگیرین و شادی و حس غرور و افتخار رو به اون منتقل کنین، اثر ماندگارتری بر اون داره تا اینکه فقط به دادن یه جایزه ی گران قیمت به اون اکتفا کنین.

  1. انتظارات مناسب داشته باشین

در آخر یادتون باشه هر علم آموز توانایی و استعدادهای متفاوتی داره و نمی توانیم از همه انتظار نمره ی ۲۰ داشته باشیم. تلاش کنین به شناخت واقع بینانه ای از توانایی ها و استعدادهای بچتون برسین و زیادتر از اندازهّ توانش از اون انتظار نداشته باشین.

اگه می ببینن اون واقعاً تلاش می کنه اما نمی تونه نمراتش رو بیشتر از این بهتر کنه، اون رو با اصرار و فشار بیشتر دچار استرس و احساس ناتوانی نکنین، بلکه از اون به خاطر تلاشی که انجام داده تشکر کنین.

چیجوری با فرزندان خود رفتار کنیم؟

اشتباهات مالی خونواده های ایرونی

تربیت بچه سپیده دانایی