بخشی از شما برای غمگین بودن برنامه ریزی شده!

در فرهنگ وسواس-مثبتِ ما، مسخره، جاهلانه، یا خبیثانه به نظر می رسد که فکر کنیم بخشی از ما تمایل به شکست و بدبختی داره. در این مقاله، به حقیقت داشتن این مسئله پرداخته و نشون می دهد چیجوری با اون موافق شیم.

اگه همیشه انتخاب های بد وضعیفی می کنین، این رو یادتون باشه که : بخشی از شما که شاید جنبه ناخودآگاه شخصیت تونه، گرایش به این انتخاب ها داره. اگه هیچ بخشی از شما این تمایل رو نداشت، صددرصد مواقع، انتخاب های هوشمندانه تری می کردین.

autopilotbehaviorخیلی از تصمیمات تاسف انگیز ما، به طور ناخودآگاه گرفته می شن. وقتی ذهن به حال خود رها می شه، جنبه ناخودآگاهش، طبق برنامه ریزی که از قبل شده، شما رو راهنمایی می کنه.

اگه به بدبختی خو گرفته باشین، انتخاب های ضعیف، مهمترین ها هستن.

نمونه هایی از اینجور انتخاب ها می تونن این ها باشن:

. انتخاب ناجور غذایی که برنامه کاهش وزن رو خنثی می کنه

. عکس العمل شدید یا حالت دفاعی گرفتن

. دست دست کردن و طفره رفتن

. فرار از مسئولیت های خونه

. دروغ گویی، خیانت، یا از راه به در کردن بقیه

. مخفی کردن احساسات و رفتار واکنشی- تهاجمی

. زدن دکمه چرت کوتاه آلارم و زیاد خوابیدن

. ازدست دادن فرصت هایی که به نفع شماس

به چه دلیل اینجور انتخاب هایی می کنیم؟

اگه جواب تون “نمی دانم” است، پس به اندازه کافی عمیق فکر نمی کنین. وقتی الگوهای رفتاری تا رو بررسی می کنین ممکنه متوجه درون بینی هایی مانند نمونه های زیر شید:

هرکسی که انتخاب های بد گفته شده در بالا رو می کنه، به جایی می رسد که جز شکست و احساس ناخوشایند رو دربرنمی گیرد. هیچ کدوم از این انتخاب ها واسه شما خوب نیستن و حتی ممکنه هنگام این انتخاب ها به این موضوع واقف باشین.

وقتی این درک رو با این ایده همراه می کنین که ضمیرناخودآگاه طبق برنامه ازپیش تعیین شده و جستجوی رفتارای آشنا، عمل می کنه، بعد باید قبول کنین که برنامه ریزی قبلی که معمولا همون برنامه داده شده در زمان کودکیه، جهت کشاندن شما به سمت درد و ناراحتی تنظیم شده.

اگه احساس بد، هم آشناست و هم دوری ناپذیر، پس انتخاب های بد بخشی از برنامه ریزی شماس. ناخودآگاه شما واسه شکست و سختی و اندوه احساسی برنامه ریزی شده. این اصلا خوب نیس!

واسه رها کردن خودتون از برنامه ریزی مفلوکانه، باید به طورخودآگاه پادرمیانی کنین.

شما نمی تونید واسطه گری خودآگاهانه داشته باشین مگه این که دیگه تمایل تون واسه انتخاب های بد رو رد نکنین، همون انتخاب هایی که به شما احساس بد و بد میدن. قبول کردن این باور که بخشی از شما واسه ناراحتی و مصیبت و شکست برنامه ریزی شده، اولین قدم جهت پایان دادن به این خودتخریبیه.

وقتی به این آگاهی مجهز شدید، بعد می تونید خودتون رو بین کشش به سمت برنامه ریزی اشتباه گیربیاندازید و بدون این که خودتون رو سرزنش کنین، به آرومی روند برنامه ریزی دوباره رو واسه انتخاب های متفاوت شروع کنین.

گرفتن مچ خودتون، کلید حل مسئله س- و سخت تر از اون چیزی که فکرش رو می کنین! این کار به تلاش و مراقبت و توجه نیاز داره. وقتی بخشی از وجودتون بازم درمرحله رد باقی می موند و توجه چندانی نداره، یعنی چالشی به اندازه تموم عمرتون در پیش رو دارید. هرچه بیشتر با خودتون روبرو شید بهتر و مفیدتره. می تونید این کار رو با تعیین رفتارتون و کسب اطمینان از احساسی که به شما می دهد انجام بدین.

مثلا:

من این دونات رو می خورم حتی اگه به من احساس نفخ و ناراحتی بده.

من بازم دکمه چرت کوتاه رو میزنم حتی اگه احساس استرس کنم و وقتی بیدار می شوم کسل و بی حال باشم.

من بازم با شریکم بحث می کنم حتی اگه به من احساس تنهایی و طردشدن بده.

من امروز از مرتب کردن باغچه طفره میرم حتی اگه احساس بی فایده بودن کنم.

این نوع روبرو شدن با خود، سوژه رو جلوی دید و درمرکز قرار میده. بعضی از انتخاب های خودکار ما به ما حس بدی میدن. ما واسه اجراکردن برنامه ریزی قبلی مون، به این انتخاب ها ادامه می بدیم، برنامه هایی که به ما یاد داده این نامناسبه. این احساسات بد، روال همه کاراس.

انتخاب های متفاوت حتی می تونه ترسناک یا غیرجذاب به نظر برسه چون عمیقا با برنامه داخلی و نهادینه شده ما درتضاده.

اگه مرتبا با خودتون مواجه شید، آگاهی جدیدی به آرومی اما با اطمینان در شما متولد می شه و شروع می کنین به زیرسوال بردن ارزش و اعتبار برنامه ریزی قبلی تون. جربزه انتخاب های جدید رو پیدا کرده و احساس خوب، قوی و شادی رو با خودتون آشنا می کنین.

یه راه عالی واسه پیشرفت آگاهی اینه که یادبگیرید معتقد موندن به برنامه ریزی منفی چیجوری موجب خودتباهی می شه.

هدف از زندگی چیه و واسه چه هدفی باید زندگی کنین؟

چیجوری ترس از نا امید کردن بقیه رو از بین ببریم؟

روانشناسی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *