بررسی رابطه امیدواری و سبک های اسنادی با بهزیستی روانشناختی دانش آموزان مقطع متوسطه شهر تبریز در سال تحصیلی ۹۲-۱۳۹۱- قسمت ۱۶

۰۲۲/.

 

 

مدل ۱- متغیر پیش بین: مسیر تفکر
مدل ۲- متغیر پیش بین: مسیر تفکر، بعد ثبات
مدل ۳- متغیر پیش بین: مسیر تفکر، بعد ثبات، مکان کنترل درونی
علاوه بر نتایج به دست آمده از جداول (۴-۴) و (۵-۴)، جدول (۶-۴) آزمون معنی داری ضرایب بتای متغیرهای پیش بین (مسیر تفکر، بعد ثبات، مکان کنترل درونی) را نشان می‌دهد که ضریب استاندارد شده رگرسیون برای متغیر مسیر تفکر برابر با ۴۱/۰=β است که در سطح ۰۰۰۱/۰ P<معنی دار می‌باشد و قوی‌ترین متغیری است که توانایی پیش بینی و تبیین بهزیستی روان شناختی را دارد. دومین متغیر پیش بینی کننده متغیر بعد ثبات با ۲۱۴/۰=β است که در سطح ۰۰۰۱/۰ P< معنی دار می‌باشد. سپس متغیر مکان کنترل درونی با ۱۰۵/۰ =β و سطح معنی داری ۰۰۰۱/۰ P<به عنوان سومین پیش بینی کننده بهزیستی روان شناختی در پژوهش حاضر می‌باشد. جدول نشان می‌دهد که با اضافه شدن متغیرها در گام‌های بعدی شاهد کاهش مقدار بتا هستیم که این مورد به کاهش توان پیش بینی کنندگی متغیر اول با اضافه شدن متغیرهای بعدی می‌باشد.
فصل پنجم
بـــحث و نتیـــجه گیــــری
هدف کلی پژوهش حاضر تعیین رابطه بین امیدواری و سبک اسنادی با بهزیستی روانشناختی دانش آموزان شهر تبریز بود که در راستای تحقق این هدف اولین فرضیه پژوهشی زیر مورد آزمون قرار گرفت. در این فصل یافته های مربوط به فرضیه های پژوهشی از دو منظر مورد بحث قرار گرفته است. از یک سو به تبیین روابط موجود بین متغیرهای امیدواری و سبک های اسنادی با بهزیستی روانشناختی دانش آموزان شهر تبریز پرداخته خواهد شد و از سوی دیگر با اشارات گذرا به یافته های پژوهشی، شواهدی عینی و عملی در خصوص روابط موجود بین متغیرهای مورد مطالعه، ارائه خواهد شد.
فرضیه۱: امیدواری با بهزیستی روانشناختی دانش آموزان رابطه مثبت دارد.
همبستگی محاسبه شده بین منبع تفکر و مسیر تفکر از ابعاد امیدواری و بهزیستی روان شناختی نشان دهنده رابطه مستقیم و مثبت بین متغیرهای فوق می باشد. از این‌رو فرضیه شماره یک پژوهش تائید می‌شود.
این یافته به این معناست که دانش آموزانی که برای رسیدن به اهداف خود مسیرهای تفکر لازم را طراحی می کنند و از انرژی لازم برای پیگیری این اهداف برخوردار هستند، تسلط محیطی بیشتری دارند، حس پذیرش خود بالاتری نسبت به دیگران دارند و میزان رضایت از عملکرد خودشان بالاتر است.
امیدواری نوعی احساس امکان پذیر بودن یک فرایند یا رویداد مطلوب در آینده است. در ادبیات روانشناسی، امید یک موقعیت انگیزشی مثبت و یک فرایند شناختی تعریف می شود که منجر به حرکت هدفمندی به سوی یک هدف مشخص می شود (اسنایدر، ۲۰۰۹).
این یافته ها با نتایج تحقیقات پریچت (۲۰۰۴)، رودیگز (۲۰۰۶)، جورج (۲۰۱۰) همخوانی دارد. رودیگز (۲۰۰۶)، طی تحقیقی نشان داد سبک تبیین و رضایت از زندگی، شادی و امید با هم رابطه دارند. کسانی که سبک تبیین مثبت دارند در مجموع شادی، امید و رضایت بیشتری از زندگی دارند، در نتیجه بین امید و رضایت از زندگی رابطه مثبت وجود دارد. جورج (۲۰۱۰) در پژوهشی تحت عنوان احساس ذهنی بهزیستی در اواخر عمر، نشان داد که رضایت از زندگی می تواند سبب افزایش شادی و امید در سال های آخر عمر باشد.
تبیین رابطه امیدواری با بهزیستی روانشناختی کار دشواری نیست. در سال های اخیر، روان شناسان به امید به عنوان یک نقطه قوت روانشناختی نگریسته و معتقدند که امید می تواند به پرورش و ایجاد سلامت روانی کمک زیادی نماید. به عقیده استاتس (۱۹۸۶) امید دارای دو مولفه شناختی (انتظار رویدادن وقایعی در آینده) و عاطفی(برای مثال امید به این که این رویدادها، رویدادهایی مثبت و دارای پیامد های مطلوبی باشند) می باشد که مولفه عاطفی آن می تواند پیش بینی کننده وقوع رویدادهای مثبت در آینده و در نتیجه افزایش سلامت روانی باشد. یافته های پژوهشی نشان داده اند که افرادی که از امیدواری بالایی برخوردار بودند، تعهد بیشتری به انجام فعالیت هایی که به بهداشت و سلامتی بیشتر منجر می شوند، نشان می دهند. افرادی که از درجات بالای امید بهره می برند، به دیگران به عنوان منابع حمایتی و پایگاه هایی که می توانند به آنها تکیه نمایند، می نگرند. همچنین این افراد از این اعتقاد برخوردارند که می توانند با چالش هایی که ممکن است در زندگی شان با آن ها روبرو شوند، سازگار شوند، شادی بالاتری تجربه می نمایند و از زندگی شان رضایت بیشتری داشته و احساس بهزیستی می کنند. بنابراین برخوردار بودن از یک تفکر امیدوارانه و داشتن منابع کافی برای تفکر هدف مدار و آشنایی با مسیر های لازم برای رسیدن به اهداف، سبب بهزیستی روانی در افراد می شود. به عبارت دیگر بین این دو یک رابطه تعاملی به وجود می آید که افزایش امید در زندگی باعث بهزیستی روانی بیشتر در زندگی می شود. برخوردار بودن از یک تفکر امیدوارانه و داشتن منابع کافی برای تفکر هدف مدار و آشنایی با مسیرهای لازم برای رسیدن به اهداف، سبب بهزیستی روانی در افراد می شود؛ به عبارتی دیگر بین این دو یک رابطه تعاملی به وجود می آید که افزایش امید، باعث بهزیستی روانی بیشتر در زندگی می شود.
نتیجه تصویری درباره سلامت روانی
در تحقیق حاضر مولفه مسیر تفکر و منابع تفکر مولفه امیدواری رابطه مثبت و معنی داری با بهزیستی روانشناختی دانش آموزان دارد. می توان نتیجه گرفت که دانش آموزانی که از مسیر تفکر برای دست یابی به اهداف استفاده می کنند از بهزیستی روانشناختی بالایی برخوردارند. برای شخص با امید بالا که هدف خاصی را دنبال می کند، این تفکر مسیرها مستلزم تولید مسیری پذیرفتنی است. افرا با امید بالا در مقایسه با افراد با امید پایین در مورد مسیرهای دستیابی به اهدافشان قاطع تر هستند (وودبوری، ۲۰۰۰).
فرضیه ۲: بین سبک های اسنادی و بهزیستی روانشناختی رابطه وجود دارد.
این فرضیه با بهره گرفتن از همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و نتیجه بدست آمده نشان داد که بین مولفه های سبک اسنادی و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان متوسطه شهر تبریز رابطه وجود دارد. این یافته به این معناست که افرادی که شکست های خود را به عوامل بیرونی نسبت می دهند، یعنی شانس و تصادف و درجه دشواری بالای تکالیف، بهزیستی روانی بیشتری دارند. همچنین این دانش آموزان احساس تسلط بیشتری بر زندگی خود دارند و اهداف مهمتری در زندگی برای خود انتخاب می کنند.
این یافته با نتایج یافته های پژوهشی محمد زاده (۱۳۸۴)، راتر (۱۹۶۶)، پزوتو (۱۹۹۵)، کوهن (۱۹۹۵) همسو است.
 

مدیر سایت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Next Post

نقش سازمان بهزیستی در پیشگیری از بزه کودک آزاری- قسمت ۵

ج آوریل 9 , 2021
بند دوم: وضعیت روانی   علاوه بر وضعیت جسمانی، مددکاران اجتماعی سازمان بهزیستی باید ویژگیهای روانی کودک بزهدیده و خانواده وی را نیز مورد مداقه قراردهند. شناخت دقیق شخصیت روانی کودک و خانواده، مرجع قضایی را درتشخیص عوامل کودک آزاری و دامنه تأثیرگذاری آن برکودک بزهدیده یاری میدهد. سازمان بهزیستی […]