پایان نامه های روانشناسی

پایان نامه : ارتباطات سازمانی

دانلود پایان نامه

ن ادعا نمود که رد و بدل اطلاعات و معلومات که به زبان ساده ارتباطات نامیده می شود، چقدر در جوامع بشری تکامل یافته است. نیاز به انجام ارتباطات صحیح که بتواند راه گشای مشکلات افراد در جوامع امروزی باشد، موضوعی اساسی و ضروری است (امین شایان جهرمی و همکاران، 1388). بعلاوه ارتباطات تنها شامل صحبت کردن نمی شود، زمانی که در کلاس درس به سئوالی جواب می دهی، مورد تعریف و تمجید قرار می گیری، عقاید و ایده های فرد دیگری را به چالش می کشی، با اعضای خانواده تعامل برقرار می کنی، در مصاحبه شغلی یا جلسه گروهی شرکت می کنی، به ارائه کلاسی گوش می دهی، سلام میکنی و یا لباسی را برای پوشیدن انتخاب میکنی، در واقع به نوعی ارتباط برقرار می کنی. ارتباطات دوستانه قابل توجه، روابط خانوادگی موفق، موفقیت شغلی و تحصیلی، همگی به توانایی برقراری ارتباط بستگی دارد. مطالعه فرایند ارتباطات و یادگیری ارتباطات مؤثر نه تنها اقدامی علمی است؛ بلکه در عمل نیز به ما کمک می کند مهارتهای ارتباطی خود را بهبود بخشیم (برکو و همکاران، 2007).

2-2-1-1- اهمیت ارتباطات:
امروزه فرایند ارتباطات یکی از اجزای اصلی فعالیتهای سازمانهای مختلف گردیده است. از طریق این فرایند رهبری در سازمان به اجرا درآمده و هماهنگی ایجاد می شود. اهمیت این فرایند به حدی است که صاحب نظران مدیریت در نوشته های خود تأکید بسیاری بر ارتباطات سازمان داشته اند. چستر برنارد اولین وظیفه مدیران را گسترش قلمرو سیستم اطلاعاتی می داند. همچنین هنری مینتزبرگ نقش اطلاعاتی و ارتباطی مدیر را جزء اساسی ترین نقشهای او قلمداد کرده است. ارتباط، تارو پود سازمان را به هم پیوند داده و موجب یکپارچگی و وحدت سازمانی می شود. کلیه سطوح مدیریت مسئولیت ایجاد ارتباطات صحیح را برعهده دارند. به جرأت می توان گفت موفق ترین و کارآمدترین مدیران در سازمانها افرادی هستند که دارای مهارت ارتباطی بالایی باشند.
بسیاری از مشکلات سازمانی، روابط مبهم بین افراد، سوء تفاهم ها و ناهنجاری ها معلول ارتباط ضعیف یا نادرست هستند که خود یکی از علل کند شدن روند کار سازمان بوده و کارائی سازمان را کاهش می دهد. ضمن این که ارتباطات موفق و مؤثر باعث ایجاد روحیه بالا، کارایی زیاد و در نهایت رابطه مطلوب کارمندان با هم می گردد. می توان ارتباطات در سازمان را به جریان خون در بدن تشبیه نمود. همانطور که هرچه جریان خون در بدن یکنواخت تر و منظم تر باشد، تمام سیستم ها و ارگانهای بدن بهتر به کار خود ادامه می دهند، ارتباطات سازمانی نیز چنین نقشی را در سازمان ایفا می کند.
مدیران برای هدایت توفیق آمیز باید ارتباط روشنی بین اهداف سازمانی و کارمندان برقرار کنند، و با این ارتباطات کارمندان را برانگیزند تا به رهبری آنان اعتماد کنند و وظایف خود را به بهترین شکل انجام دهند. دنیای مدیران دنیایی از کلمات است، پس چه بهتر که مدیران بدانند چگونه از این کلمات استفاده نمایند تا ارتباطات موفقیت آمیزی داشته باشند. خصوصاً هرچه مدیر در سطح بالاتری از مدیریت قرار داشته باشد بایستی از مهارتهای ارتباطی بیشتری برخوردار باشد. مدیران رده بالا چه در سازمان و چه در خارج و محیط پیرامون آن بیشتر از سایر رده های مدیریتی نیاز به برقراری ارتباط دارند (امین شایان جهرمی و همکاران، 1388).

 

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

مطلب مشابه :  منبع مقاله با موضوع انتظارات دانشجو

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

پایه و اساس ارتباطات به سه عنصر برمی گردد که اگر در ارتباطات متجلی نباشند، ارتباطات مؤثر و تأثیرپذیری را شاهد نخواهیم بود. این سه عنصر عبارتند از:
تشویق
احترام
پذیرش

و به چهار دلیل ارتباطات مرکز کل فرایندهای سازمانی است:
ارتباطات فرایند اتصال مدیریتی است. ارتباطات طریقی است که مدیران کارکردهای برنامه ریزی، مدیریت، سازماندهی، کارگزینی، جهت دهی و کنترل را هدایت می کنند. ارتباطات قلب تمام سازمانهاست.
ارتباطات ابتدائی ترین وسیله ایست که مردم از طریق آن کسب و تبادل اطلاعات می کنند. تصمیمات غالباً براساس کمیت و کیفیت اطلاعات دریافتی است. اگر اطلاعاتی که براساس آن تصمیم گیری می شود، ضعیف یا ناقص باشد، تصمیمات غالباً ناصحیح خواهد بود.
بیشترین فعالیتهای زمان برای مدیران ارتباطات است. مدیران 70 تا 90 درصد زمان خود را صرف ارتباط با کارمندان و دیگر مشتریان داخلی و خارجی می کنند.
اطلاعات و ارتباطات نمایانگر قدرت یک سازمان است. یک کارمند به طور ساختاری نمی تواند در یک واحد کاری، کاری را انجام دهد، مگر اینکه بداند چه چیزی را باید انجام دهد، چه زمان وظیفه باید انجام پذیرد و چه شخص دیگری می بایست دخیل باشد.
ارتباطات امکان برقراری و حفظ روابط درون شخصی و گوش فرادادن به یکدیگر را فراهم می نماید و علاوه بر این، اطلاعات مورد نیاز جهت ایجاد یک محیط کاری الهام بخش را کسب می نماید. هیچ مدیری بدون برقراری ارتباط نمی تواند تعارض را رفع نماید، در داد و ستد موفق باشد و در نهایت یک رهبر موفق باشد (امین شایان جهرمی و همکاران، 1388).

2-2-1-2- تعاریف ارتباطات:
واژه ارتباطات که به معنای عمومی کردن و یا سهیم شدن می باشد(پیترز، 1999، ویلیامز، 1985) ابتدا برای نشان دادن استفاده از ارتباطات فیزیکی مانند جاده ها و راه آهن، صنعت رسانه، (ویلیامز، 1985) و همچنین شرکت در جلسات برنامه ریزی شده میان فراماسونها (مبلغان مسیحی) مانند آئینهای مذهبی(ارتباطات، 2010) استفاده می گردید (پاساتری، 2012). پیشوند com که از زبان لاتین رم قدیم cum گرفته شده است به معنی با می باشد و munus مربوط به خدماتی در جهت فرهنگ است. از ترکیب قسمت اول و دوم کلمه در زبان انگلیسی واژه communication بدست می آید که در مفهوم وسیع به معنی تقسیم تجارب به طور عام به منظور بهبود عمومی است (امین شایان جهرمی و همکاران، 1388).
تعاریف فعلی از ارتباطات در فرهنگ لغت آکسفورد، آن را به سه دسته طبقه بندی می نماید:
معانی مربوط به وابستگی یا اتحاد،
معانی مربوط به سهیم شدن یا انتقال چیزی، و
معانی مربوط به دسترسی داشتن (پاساتری، 2012)
دانس (1970) برای روشن شدن تفاوتهای میان تعاریف ارائه شده از مفهوم ارتباطات، به سه نکته اشاره میکند: وی ابتدا، سطح مشاهده و یا انتزاع را مدنظر قرار داده است. برخی از تعاریف، گسترده (و در نتیجه فراگیر) و برخی دیگر محدود تر می باشند. دوم، تعاریف ارتباطی ابعاد متفاوتی را در برمی گیرند. برخی از تعاریف تنها شامل پیامهای هدفمند هستند، در حالی که دیگر تعاریف قائل به چنین محدودیتی نیستند. و آخرین نکته اینکه، در این تعاریف از معیارهای متفاوتی برای قضاوت استفاده شده است. برخی از تعاریف ارتباطات صحیح یا اثربخش را در برمی گیرند، در حالیکه تعاریف دیگر مفهوم کلی ارتباطات را مدنظر قرار می دهند (پاساتری، 2012).
برخی از تعاریف ارائه شده در مورد ارتباطات عبارتند از:
فرایندی که بوسیله آن، اطلاعات از طریق نظام عمومی نمادها، علائم یا رفتار قابل مشاهده بین افراد مبادله می شود (وبستر،2012).
انتقال یا اشتراک موفقیت آمیز ایده ها و احساسات (آکسفورد، 2012).
هر عملی که از طریق آن فردی درباره نیازها، امیال، انتظارات، دانش یا موضوعات مهم، اطلاعاتی را به فرد دیگری ارائه داده یا از وی دریافت نماید. این فرایند می تواند عمدی یا غیر عمدی باشد، شامل علائم قراردادی یا غیر قراردادی باشد، وابسته به اشکال زبان شناسی باشد یا نباشد و ممکن است از طریق صحبت یا طرق دیگری صورت گیرد(کمیته مشترک نیازهای مؤثر افراد ، 1992).
مبادله افکار، احساسات، عقاید و معانی بین دو نفر از طریق علائم و اشارات (میرسپاسی، 1391).
انتقال اطلاعات از فرستنده به دریافت کننده، به طوریکه اطلاعات برای فرستنده و گیرنده قابل درک باشد (رضائیان، 1389).
انتقال و فهم معنا بین اشخاص، یا فراگرد دادن و ستاندن اطلاعات(علاقه بند،1386).
ارتباط عبارت است از: انتقال اطلاعات از یک منبع به منبع دیگر و درک آن توسط آن منبع، و چهار عامل در این عمل نقش فعال دارند که عبارتند از: فرستنده، دریافت کننده، مجاری ارتباط، و نمادها (جاسبی، 1386).
انتقال و تبادل باواسطه یا بی واسطه اطلاعات، معانی و مفاهیم و احساسها بین افراد (الوانی،1385).
ارتباط فرایندی است اجتماعی که به وسیله آن، اطلاعات، افکار، عقاید و احساسات یک فرد یاگروه یا زبان یا رفتار مشترک به طرف دیگر انتقال داده می شود تا سبب تفاهم، هماهنگی و ادراک یا رفتار واحد بین گیرنده و فرستنده شوند (میرکمالی، 1380).
ارتباطات میان فردی یک تعامل گزینشی نظام مند منحصر به فرد و رو به پیشرفت است که موجب شناخت طرفین از یکدیگر می شود و معانی مشترکی در بین آن ها خلق می کند (وود، 1379).
ارتباطات فرایندی آگاهانه یا ناآگاهانه، عمدی یا غیرعمدی است، که در آن احساسات و ایده ها به صورت پیامهای کلامی و غیرکلامی ارسال، دریافت و درک می شود (برکو و همکاران، 2007).
به طور کلی می توان گفت ارتباطات عبارتست از فرایند تبادل پیام و اطلاعات از فرستنده به گیرنده به نحویکه پیام ارائه شده برای فرد قابل درک باشد و بتواند معنایی را از آن دریافت کند. این فرایند می تواند آگاهانه یا ناآگاهانه، تصادفی یا عمدی، کلامی یا غیرکلامی باشد.
2-2-1-3- سطوح ارتباطات:
ارتباطات در سطوح درون فردی، بین فردی و عمومی صورت می گیرد. ارتباط درون فردی، ارتباط فرد با خودش است و شامل فعالیتهایی مانند اندیشه پردازی، تصمیم گیری شخصی، گوش دادن و تعیین خودپنداره می باشد. ارتباط بین فردی، به روابطی اشاره دارد که بین دو یا چندنفر که فعالیت ارتباطی را شکل می دهند اتفاق می افتد. اشکال ارتباط بین فردی شامل گفتگوی چهره به چهره یا باواسطه، مصاحبه و بحث در گروه های کوچک می شود. ارتباط عمومی از طریق ارسال پیام از گوینده به مخاطب مشخص می شود و می تواند مانند ارسال پیام از گوینده به مخاطب، چهره به چهره و مستقیم، و یا مانند ارسال پیام از طریق رادیو و تلویزیون، غیرمستقیم باشد.
2-2-1-4- ارتباطات سازمانی:
ارتباط سازمانی فرایندی است که مدیران را برای دریافت اطلاعات و تبادل معنی با افراد داخل و افراد خارج از سازمان توانا می سازد (فولادگر، 1384). افراد در سازمان‌ها ارتباط را در شماری از راه‌ها تجربه می‌کنند. پیام‌ها به سمت بالا و پائین بین سطوح سلسله مراتبی و سطوح افقی، میان افراد شکل می‌گیرد (دییر، 2002؛ گلدهابر، 1993 و پس و فائلز، 1994). بسیاری از ارتباطات رو به پایین، برنامه ها، بازخورد عملکرد، تفویض و آموزش را نشان می دهد. بسیاری از ارتباطات رو به بالا به عملکرد، شکایت و تقاضاها برای کمک مربوط می شود. ارتباطات افقی بر هماهنگی وظایف یا منابع تمرکز دارد. زنجیره فرماندهی، ویژگی ارتباطات عمودی است. کارگروهی و تعاملات، نمایشگر تلاشهای افقی و جنبی ارتباط است. هماهنگی تلاشها بین هم قطاران یا کارمندان رده های یکسان و مقامات بیانگر این کانال ارتباطی است. بازخورد از زیردستان به مافوق نشانگر ارتباطات رو به بالاست (شایان جهرمی و همکاران، 1388).
برخی از تعاریف ارائه شده در مورد ارتباطات سازمانی عبارتند از:
ارتباطات سازمانی عبارتست از فرایندهایی که افراد سازمان از طریق آن در پیامها و اطلاعات، ایده ها و احساسات یکدیگر سهیم می شوند. این فرایند نه تنها گفتار و نوشتار، بلکه زبان بدن، سبک و منش فردی (هر چیزی که معنایی را به پیام بیافزاید) را نیز شامل می شود (هبلس و وور، 2001)
پردازشی که توسط افراد در سازمان انجام گرفته و پیامها را رد و بدل می کند (کُری،1995؛ سِیبُلد و شیا، 2001؛ استُل و چِنی،2002).
ارتباطات سازمانی، به ارتباطات و تعاملات بین کارمندان یا اعضای سازمان برمی گردد (برگر 2008).
فرایندی که از طریق آن اطلاعات، به گونه ای بین افراد و سازمانها انتقال می یابد، که که به پاسخی قابل فهم بیانجامد (لتل، 1983).
به طورکلی می توان گفت ارتباطات سازمانی عبارتست از فرایندها و تعاملاتی که بین افراد در سازمان صورت گرفته و پیامها و اطلاعات از طریق آن رد و بدل می شود. این فرایندها می تواند آگاهانه یا ناآگاهانه، تصادفی یا عمدی، کلامی یا غیرکلامی باشد.
2-2-1-5- متغیرهای ارتباطات:
در ارتباطات معمولا سه متغیر دخیل هستند که به جذابیت و فهم مطالب کمک می کنند:
محتوای پیام : مطلب و موضوع پیام در هر زمینه ای که باشد در زمان ارتباط جاری می شود و در قالب محتوا ی ارتباط می باشد.
ساختار پیام: سازماندهی و طبقه بندی پیام به تأثیرگذاری آن کمک می کند.
سبک پیام: محتوای پیام هرچه باشد اگر به صورت شخصی، غیرشخصی، حاشیه ای، ساده، فلسفی یا شاعرانه بیان شود بر جذابیت پیام مؤثر است (شایان جهرمی و همکاران، 1388).
2-2-1-6- فرایند ارتباطات:
ارتباطات برای هر سازمانی مانند جریان خون در بدن است. کارآمدترین مدیران کسانی هستند که ارتباطات را درک می کنند و آن را در محیط سازمانی خود به کار می برند (فیضی، 1383). با وجود تنوع براشت ها از ارتباطات، ما در مدیریت ارتباطات را انتقال اطلاعات، مفاهیم و معانی بین افراد سازمان تعریف می کنیم و منظورمان از اطلاعات تنها وقایع و نظرات نبوده بلکه احساسات و عواطف را نیز شامل می شود(الوانی، 1385). نمودار (2-1) فرایند ساده ارتباطات را نشان می دهد. ارتباطات در این نمودار به سه مؤلفه اساسی تقسیم می شود: ارسال کننده پیام، پیام و گیرنده پیام.
نمودار (2-1): الگوی ساده ارتباطات. اقتباس از الوانی (1385)
در نمودار (2-2) فرایند کاملتر ارتباطات نشان داده شده است. این نمودار بیان میکند که فرستنده فرد، بخش یا واحدی از یک سازمان است که آغازگر پیام می باشد. وی از کلمات و نمادها جهت انتقال اطلاعات استفاده می کند. سپس گیرنده پیام را دریافت، رمزگشایی و تفسیر می کند. با این حال، تجارب قبلی گیرنده و چهارچوب فکری وی، تفسیر او را تحت تأثیر قرار می دهد. همچنین، موانع محیطی و شخصی می تواند در فرایند ارتباط اختلال ایجاد کند. برای حصول اطمینان از اینکه مقصود پیام به طور صحیح دریافت شده است، ارائه بازخورد ضروری است. گیرنده قبل از انتقال بازخورد به فرستنده، آن را به عنوان پیامی جدید ایجاد و کدگذاری می کند. سپس فرستنده بازخورد را دریافت و کدبرداری می کند(کرتو، 1992). بازخورد عنصری مهم در ارتباطات است که اجازه می دهد تا اطلاعات بین گیرنده و فرستنده در ارتباطی دوسویه به اشتراک گذاشته شود (گائو و سنچز، 2005).
پیام:
ایجاد
کدگذاری
پیام:
دریافت
کدبرداری
بازخورد:
دریافت
کدبرداری
بازخورد:
ایجاد

کدگذاری
فرستنده
گیرنده
موانع:
محیطی
شخصی

نمودار (2-2): مدل ارتباطات سازمانی. اقتباس از مک شین و گیلنو (2003)
2-2-1-7- اجزای فرایند ارتباطات:
در فرآیند ارتباط نه عنصر زیر

پاسخی بگذارید