پایان نامه حقوق

پایان نامه رشته حقوق با موضوع: حقوق بشر

دانلود پایان نامه

اقتصادی اجتماعی و فرهنگی و حق توسعه متمرکز می باشد. این نهاد همکاری نزدیکی با گروه های محلی، ملی و منطقه ای داشته و استقلال و خودمختاری آن ها را مورد حمایت قرار می دهد و از برنامه های گوناگون حقوق بشری این گروه ها حمایت ویژه ای به عمل می آورد. این نهاد همچنین به تشویق و تقویت فعالیت های مثبتی که در زمینه ی موضوعات حقوقی و حقوق بشری توسط کانون های وکلا و دیگر نهادهای حقوقی و یا توسط اشخاص در سطوح ملی و محلی انجام می شود، می پردازد. «مرکز آسیایی منابع حقوقی»همچنین فعالیت های گسترده ای را در چندین کشور آسیایی انجام می دهد. یکی از برجسته ترین این فعالیت ها برنامه هایی است که برای حقوقدانان (وکلا) و قضات در کامبوج و سریلانکا انجام شد. در اینگونه برنامه ها قضات و حقوقدانان از یک کشور معین، طی نشست های متعددی با کارشناسان دیگری از منطقه (ی آسیا) به بحث و گفتگومی پردازند و در نهایت توصیه هایی را درخصوص انجام یکسری تغییرات در نظام حقوقی و قضایی کشور مربوطه ارائه می کنند. این برنامه ها و مباحثات انجام شده طی آن ها به صورت مکتوب و مستند درآمده و قابل مراجعه می باشند.
اهداف این نهاد را می توان بدین ترتیب برشمرد:
۱) رشد آگاهی نسبت به حقوق انکار ناپذیر انسان ها در میان آندسته از کسانی که از حقوق اولیه ی خود به عنوان یک انسان محروم شده اند و همچنین آگاهی این دسته از افراد در مورد راه های جبران خسارتی که به موجب اسناد ملی، منطقه ای و بین المللی برای آنان وجود دارد.
۲) رشد آگاهی در میان حقوقدانان و فعالین حقوق بشری نسبت به مسئولیتی که در جهت حمایت از اقشار محروم و تحت ستم بر عهده دارند و توسعه آموزش برای آنان در جهت توانمند سازیشان در ارائه ی کمک های مؤثرتر به قشرهای محروم جامعه و به قربانیان نقض های حقوق بشری.

۳) فراهم کردن شرایطی به منظور تبادل تجارب و مهارت ها میان سازمان های حقوق بشری وگروه های حقوقی مرجعدرآسیا.
۴) شرکت در تحقیقات جامع وگسترده ی بین رشته ای که در زمینه ی حقوق بشر صورت می پذیرند و توسعه روش های آموزشی درحیطه ی حقوق بشر و تبادل تجارب در این زمینه.
۵) ایجاد اصلاحات و تغییرات در سازمان های حقوقی مرجع به منظور بالا بردن توانایی آن ها در خصوص ارائه ی کمک ها و جبران خسارت های مفید تر و به موقع تر به قربانیان.
«مرکز آسیایی منابع حقوقی» برای نیل به اهداف مذکور، از روش هایی همچون برگزاری کارگاه ها، توزیع نشریات، خبرنامه ها و بیانیه هاو دیگر روش هایی از این قبیل بهره می جوید.
این مرکز همکاری های متعددی با سازمان ملل متحد داشته و با بخش های حقوق بشری آن نیز در ارتباط می باشد. همکاری با «کمیسیون فرعی توسعه و حمایت از حقوق بشر»کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل در سال ۲۰۰۴، همکاری با کمیسیون حقوق بشر درسال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶، همکاری با کمیته ی حقوق بشر سازمان ملل در سال های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵، همکاری با کمیته ی محو تبعیض نژادی در سال های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷، همکاری با کمیته ی ضد شکنجه در سال های ۲۰۰۳،۲۰۰۵ و ۲۰۰۹، همکاری با «مکانیسم بررسی های دوره ای جهانی»شورای حقوق بشر در سال های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹، و نهایتأ همکاری با شورای حقوق بشر سازمان ملل در سال های ۲۰۰۷،۲۰۰۸ و ۲۰۰۹. این همکاری ها عمدتا به صورت تهیه و ارائه ی گزارشاتی به این نهادها بوده است. از جمله می توان به گزارش این نهاد در مورد وضعیت شکنجه در میانمار (برمه) اشاره کرد که در ۲۳ فوریه ۲۰۱۰ در سیزدهمین اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل ارائه شده است. همچنین می توان به گزارش دیگری که توسط ALRC در مورد وقوع موارد ناپدید سازی اجباری در بنگلادش تهیه شده اشاره کرد. گزارش اخیر در پانزدهمین اجلاس شورای حقوق بشر(۱ سپتامبر ۲۰۱۰) مطرح شده است. به علاوه باید اشاره کرد که برخی از این همکاری ها با کمک «کمیسیون آسیایی حقوق بشر» صورت گرفته است.
مبحث سوم: مجمع آسیایی برای حقوق بشر و توسعه
این نهاد حقوق بشری سازمانی منطقه ای درآسیا است و در حال حاضر چهل و شش سازمان از شانزده کشور آسیایی عضو این نهاد می باشند. کشورهایی که سازمان هایی از آن ها عضو این سازمان می باشند عبارتند از: بنگلادش، برمه، تایلند، کامبوج، هند، اندونزی، مالزی، مغولستان، نپال، پاکستان، فیلیپین، سنگاپور، کره ی جنوبی، سریلانکا، تایوان، تیمورشرقی و تایلند. عضویت در این سازمان به روی تمام سازمان های جامعه ی مدنی که به صورت غیردولتی، غیر مبارزاتی و غیرخشن (خشونت طلب)، مستقل و غیرانتفاعی در آسیا و در زمینه ی حقوق بشر و توسعه ی انسانی فعالیت می کنند، باز می باشد.
این مجمع در پی یک سری مشورت ها و رایزنی ها میان سازمان های غیردولتی مرتبط با مسائل حقوق بشری و توسعه ای در ۱۷ دسامبر ۱۹۹۱ در مانیل پایتخت فیلیپین تأسیس شد و دبیرخانه ی منطقه ای آن از سال ۱۹۹۴ در بانکوک پایتخت تایلند مستقر شده است. این سازمان تلاش های زیادی را جهت دفاع از عدالت اجتماعی، توسعه ی انسانی پایدار، مشارکت های مردمی و رشد دمکراسی، برابری جنسیتی، صلح و امنیت از طریق همکاری و همیاری میان سازمان های حقوق بشری در منطقه، نموده است. همچنین این سازمان از سال ۲۰۰۴ مقام مشورتی نزد شورای اقتصادی-اجتماعی سازمان ملل را بدست آورده است. به منظور بهبود زندگی مردم و احترام به کرامت انسانی، این سازمان به توسعه ی همکاری ها میان دولت ها، سازمان های غیردولتی و سازمان ملل متحد می پردازد.
این سازمان شامل یک کمیته ی اجرایی است. این کمیته در حقیقت یک نهاد سیاستگذاریاست که بر کار دبیرخانه نظارت می کند. اعضای این کمیته مستقیما توسط مجمع عمومی که هر سه سال یکبار تشکیل جلسه می دهد، انتخاب می شوند.
نشریه و مجله ای که این سازمان سالانه منتشر می کند «مدافع حقوق بشر آسیایی» نام دارد و از سال۲۰۰۵ انتشار آن آغاز گشته است.
مبحث چهارم: مرکز آسیایی حقوق بشر (مرکزی آسیایی برای حقوق بشر)‌
این نهاد سازمانی غیردولتی است که به طور مشخص در جهت توسعه و حمایت از حقوق بشر و آزادی های اساسی در آسیا فعالیت می کند. دفتر اصلی و مرکزی این سازمان در دهلی نو هند، مستقر می باشد. از جمله ی اهدافی که این سازمان در پی تحقق آن هاست می توان این موارد را برشمرد:
۱) فراهم کردن به موقع و دقیق اطلاعات در زمینه ی مسائل حقوق بشری و اقدام به طرح شکایات نزد موسسات ملی حقوق بشری و مکانیسم ها و نهادهای سازمان ملل.
۲) انجام بازرسی ها، تحقیقات، برگزاری کمپین ها وگردهمایی هایی در مورد پرونده ها و موارد مربوط به اشخاص و یا دولت ها.
۳) افزایش میزان تأثیرگذاری فعالیت های نهادهای مدنی و فعالین حقوق بشری.
۴) کمک و همفکری در فرآیند تدوین استانداردهای بین المللی حقوق بشر.
۵) ارائه ی توصیه های حقوقی، سیاسی و عملی مطابق با نیازهای مدافعین حقوق بشر و گروه های جامعه ی مدنی.
۶) حرکت به سمت توسعه از طریق تضمین حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با رویکردهای حقوق محور.
این نهاد تا کنون عملیات هایی (کمپین هایی) را در حمایت از پناهندگان و همچنین در مبارزه با شکنجه سازماندهی کرده است. تقریبأ تمامی این کمپین ها از طریق ارسال نامه هایی به سران و دولتمردان کشور مربوطه انجام می شوند. نامه هایی که در برگیرنده ی درخواست ها و شکواییه هایی مبنی بر توقف روند اعمال ضد حقوق بشری نظیر شکنجه و بازداشت های غیرقانونی هستند. همچنین این نهاد از سال ۲۰۰۳ تا کنون در خصوص مسائل مختلف حقوق بشری موجود در کشورهای آسیایی، مبادرت به ارائه ی گزارشات مبسوطی نموده است.
مبحث پنجم: مجمع آسیای جنوبی برای حقوق بشر

مطلب مشابه :  پایان نامه ارشد رایگان حقوق : مسئولیت کیفری

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

این سازمان با هدف ایجاد و گسترش صلح و برقراری دمکراسی و همچنین به منظور ترویج احترام به ارزش های جهانی حقوق بشر در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد. دبیرخانه این مجمع درکشور نپال مستقر است. برنامه های این سازمان حول محورهایی چون گفتگوهای منطقه ای، بررسی وضعیت صلح در منطقه، دوره های مطالعاتی پیرامون صلح و حقوق بشر، کارگروه های آموزشی، نشریات و کمپین های حمایتی متمرکز شده اند. مفهومی که از صلح نزد این سازمان وجود دارد محدود به وضعیت عدم وجود جنگ نبوده و درحقیقت به شرایطی اشاره دارد که در آن تمام انسان ها بتوانند از حقوق خود بهره مند شده و در امنیت، رفاه و سلامتی زندگی کنند. عملکرد این سازمان از طریق شبکه ای متشکل از چهل نهاد و مؤسسه ی حقوق بشری محقق می شود.
۱) اهداف
در بیانیه ای تحت عنوان “بیانیه ی مأموریت” که توسط رکن موسس SAFHR در ۱۹ فوریه ی ۱۹۹۳در نپال صادر شده است، می توان اهداف این نهاد را مشاهده کرد. برخی از این اهداف عبارتند از:
۱) افزایش میزان احترام به استانداردهای جهانی حقوق بشر با تأکید بر به هم وابستگی و جدایی ناپذیری و جهان شمولی حقوق بشر.
۲) ایجاد یک مجمع منطقه ای عمومی به منظور تبادل افکار و دغدغه ها پیرامون موضوعات حقوق بشری و همچنین ایجاد صلح و دستیابی به دمکراسی حقیقی.
۳) افشاء کردن موارد سوء استفاده از حقوق بشر در منطقه از طرق مختلفی همچون برگزاری جلسات مباحثه و گفتگو در سطح منطقه، نشریات، انجام تحقیقات و برپایی عملیات (کمپین)های حمایتی.
۴) ایجاد شبکه ای منطقه ای از فعالین حقوق بشری و سازمان های غیردولتی فعال در این عرصه.
۵) ارتقای سطح آگاهی در خصوص حقوق افراد بی سرزمین، پناهندگان و اقلیت ها از طریق برگزاری برنامه ها و عملیات (کمپین)های گوناگون.
۶) ایجاد مجامعی مردمی میان دولت ها و یا در سطح منطقه، که توان مداخله در اختلافات و نزاع های میان دولت ها را داشته باشند.
۷) انجام مذاکراتی با دولت ها و نیز با «سازمان جنوب آسیا برای همکاری های منطقه ای» (سارک) به منظور ایجاد مکانیسم ها و کنوانسیون های منطقه ای با هدف بالا بردن کیفیت و استانداردهای حقوق بشری در تمام منطقه ی جنوب آسیا.
۲) اقدامات و فعالیت ها

این سازمان تا کنون در راستای اهداف خود، کنفرانس ها و کارگروه های متعددی را برگزار نموده. از جمله می توان به برگزاری کنفرانس بزرگی در سال ۱۹۹۸در خصوص برقراری صلح و آرامش و ایجاد دمکراسی در کشمیر اشاره کرد که در نتیجه ی همکاری مؤثر این نهاد با چندی دیگر از نهادهای هندی و پاکستانی که در این زمینه به فعالیت می پردازند، صورت پذیرفت. کنفرانس های مهم دیگری نیز در این مورد به همت این نهاد و با همکاری سازمان های غیردولتی دیگر و یا کمیسیون های ملی حقوق بشرکشورهایی نظیر هند و پاکستان تشکیل شده اند. همچنین درمورد مسائل حقوق بشری در سریلانکا و یا موضوع پناهندگان بوتانی درمنطقه ی شرقی نپال نیز این نهاد فعالیت های مختلفی را در قالب برگزاری کنفرانس ها، کارگروه ها و انتشار کتاب و مجله انجام داده است. مسائل و موضوعات دیگری که برنامه های گوناگون SAFHR را شامل می شوند عبارتنداز: مسئله ی برقراری صلح و حمایت از اقدامات صلح جویانه، حقوق زنان، حقوق پناهندگان واقلیت ها، نقش مطبوعات در ایجاد دمکراسی، مسئله ی نقض حقوق بشر و حقوق بشردوستانه در نپال و کشمیر، درک و فهم صحیح از مسئله ی مصونیت ها در حقوق کیفری. همچنین این نهاد عملیات (کمپین)های متعددی را در رابطه با مسائل گوناگون سازماندهی کرده است، از جمله آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد: درخواست تأسیس یک محکمه ی قضایی مستقل در رابطه با جنایات جنگی ارتکاب یافته توسط نیروهای آمریکایی در عراق (در سال ۲۰۰۳) که در قالب انتشار نامه ای سرگشاده به دبیرکل سازمان عفو بین الملل عنوان شد‌، برگزاری کمپینی در راستای حمایت از قربانیان ناپدیدی اجباری در «کشمیر»، حمایت از پناهندگان بوتانی، بررسی مسئله ی مصونیت ها و مبارزه با پدیده ی بی کیفری.
در بخش انتشارات هم SAFHR فعال بوده و به انتشارکتب، مجلات و گزارشات گوناگون در رابطه با مسائل حقوق بشری می پردازد.
فصل دوم: اسناد حقوق بشری موجود در حوزه ی آسیای شرقی و جنوب شرقی دولتی
فصل حاضر به بیان اسناد حقوق بشری که در حوزه ی کشورهای آسیای شرقی و جنوب شرقی به تصویب رسیده اند می پردازد. عناوین و مفاد این اسناد بیانگر مسائل و چالش هایی است که مردمان این منطقه با آن ها دست به گریبان هستند. مسائلی نظیر حقوق زنان و کودکان، حقوق کارگران و مهاجران ازجمله ی این موارد هستند. همچنین قابل ذکر است که در چهارچوب نظام ملل متحد نیز اسناد متعددی پیرامون مسائل حقوق بشری کشورهای این منطقه موجود می باشد. اگرچه این اسناد موضوع بحث حاضر نمی باشند، با این حال در اینجا به عنوان مقدمه ای برای ورود به بحث اصلی، به برخی از آن ها اشاره مختصری خواهد شد. نگاهی به اسناد منتشر شده توسط نهادهای مربوطه ی سازمان ملل در خصوص وضعیت حقوق بشری هرکدام از کشورهای این منطقه، درحقیقت نشان دهنده ی آن است که این کشورها علی رغم انجام اقدامات متعدد و گوناگون برای حل مشکلات مزبور، همچنان درگیر این معضلات می باشند. برای مثال در «توضیحات نهایی» که کمیته ی مربوط به کنوانیسون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان در خصوص وضعیت حقوق زنان در هریک از کشورهای این منطقه ارائه کرده است، یا همچنین در اسناد و گزارشات دیگری که نهادها و کمیته های دیگر ارائه کرده اند، ضمن قدردانی از اقداماتی که این کشورها در جهت اعمال و اجرای مفاد کنوانیسون نموده اند، این اقدامات را ناکافی خوانده و به معضلاتی نظیر قاچاق زنان، خشونت علیه زنان، عدم حمایت های قانونی از زنان، وجود تفکرات سنتی و مغایر با حقوق زنان در مورد جایگاه و نقش زن در خانواده و جامعه، وضعیت نا مطلوب در مورد حق کار زنان، فقر و شرایط معیشتی نامساعد زنان، وضعیت نابسامان خدمات بهداشتی برای زنان، عدم حضور زنان در عرصه های اجتماعی و تصمیم گیری های سیاسی و همچنین مشکلات متعدد زنان روستایی اشاره کرده است. از جمله ی این اسناد می توان به «ملاحظات نهایی» ۱۲ ژوئن ۲۰۰۹ کمیته حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در مورد کامبوج، «توضیحات نهایی» کمیته ی رفع تبعیض عیله زنان در ۱۰ آگوست ۲۰۰۷ در مورد اندونزی و «توضیحات نهایی» دیگری در همین تاریخ در مورد سنگاپور، «توضیحات نهایی» کمیته ی مذکور در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۶ در مورد کامبوج، در ۳ فوریه ۲۰۰۶ در مورد تایلند و در ۲۵ آگوست ۲۰۰۶ در مورد چین اشاره کرد.
در خصوص وضع پناهندگان و کارگران مهاجر در کشورهای این منطقه نیز اسناد صادره توسط نهادهای مختلف حقوق بشری بیانگر وجود نقض های متعدد در مورد حقوق این دسته از افراد می باشد. سیل عظیم آوارگان و پناهجویان میانماری به کشورهای تایلند، کامبوج و لائوس در سال های اخیر، موجب بروز معضلات حقوق بشری بسیاری برای این دسته از افراد و خانواده هایشان شده است. این مسئله ای است که در گزارش مخبر ویژه ی شورای حقوق بشر پیرامون وضعیت حقوق بشر در میانمار در ۱۰ مارس ۲۰۱۰ بدان اشاره شده است. درهمین رابطه کمیته حمایت از حقوق کارگران مهاجر و اعضای خانواده شان، در «ملاحظات نهایی» به تاریخ ۲۲ می ۲۰۰۹ در مورد فیلیپین، ضمن قدردانی از اقدامات مثبتی که این کشور در راستای اعتلای حقوق کارگران مهاجر به انجام رسانده، همچنان در خصوص وضعیتی که عملأ نسبت به این افراد وجود دارد ابراز نگرانی کرده است. گزارش «دیده بان حقوق بشر» در ژانویه ۲۰۱۰ در مورد سنگاپور نیز حاکی از وجود شرایط نامطلوب در خصوص کارگران مهاجر در این کشور می باشد. این گزارشات واسناد در مورد دیگر کشورهای این منطقه نیز کمابیش به همین صورت می باشند.
در مورد حقوق کودکان نیز بررسی «ملاحظات نهایی» کمیته ی حقوق کودک در مورد هریک از کشورهای این منطقه بیانگر وجود چالش های فراوان در این زمینه می باشد. مسائلی همچون آموزش و تحصیل کودکان، تنبیه بدنی آن ها در خانه و مدرسه، کار کودکان، کودکان خیابانی، فحشاء و سوء استفاده های جنسی از کودکان، قاچاق کودکان، کودکان دارای ناتوانی جسمی،

مطلب مشابه :  منبع پایان نامه درمورد حقوق بشر

پاسخی بگذارید