با همایون ارشادی بیشتر آشنا شوید

همایون ارشادیهمایون ارشادی متولد فروردین ماه ۱۳۲۶ در اصفهانه.

مجله زندگی ایده آل : سال ۱۳۴۴ دیپلم میگیره و واسه ادامه تحصیل در رشته معماری راهی ایتالیا می شه.

بعد که به ایران برمیگرده تو یه شرکت ساختمانی در اهواز مشغول به کار می شه و یه سال بعد از انقلاب به کانادا میره و تا سال ۷۰ اونجا می مونه.

قضیه آشنایی ارشادی با سینما به دوستی اش با «تهمینه میلانی» و همسر اون برمیگرده.

تهمینه میلانی در حال ساخت «کاکادو» در سال ۷۵ بوده که از ارشادی می خواد در ۲ سکانس بازی کنه.

اون هم قبول می کنه و همین قبول کردن باعث می شه باب بازی در سینما به رویش باز شه.

بعد از اون با «عباس کیارستمی» آشنا می شه که شروع این آشنایی به بازی در یکی از موندگار ترین کارای ارشادی یعنی «طعم گیلاس» منجر می شه.

ارشادی علاوه بر همکاری با کارگردانان داخلی در کارنامه سینمایی اش ۲کار فرنگی هم داره.

«بادبادک باز» مارک فاستر در سال ۲۰۰۷ میلادی و «آگورا»ی آلخاندرو آمنابار، کارگردان مطرح اسپانیایی در سال ۲۰۰۹ میلادی که با اقبال خوبی در اسپانیا مواجه شد دو فیلم مطرح خارجی اون هستن اون امسال ۲ فیلم تازه کاترین بیگلو «» یه نقش مهم اما کوتاه بازی کرده و به نظر می رسه امسال یکی از شانسای مهم اسکاره.

 

● مرد فیلسوف در آگورا

داستان این فیلم درباره هیپاتیا (ریچل وایس) بانوی ستاره شناس در اسکندریه در قرن چهارم میلادی و رابطه اون با ۲ حریف عشقی، یکی برده اش داووس (مکس مینگلا) و دیگری تسلط زاده ای به نام اریستس (اسکار آیزاک) است.

داووس از سویی عاشق بانوی خود شده و از طرف دیگه می تونه با پیوستن به طغیان مسیحیان به آزادی برسه.

در کنار داستان عاشقونه فیلم، داستان تاریخی هم روایت می شه.

همایون ارشادی، بازیگر ایرونی در این فیلم نقش آسپاسیوس برده و همکار هیپاتیا رو بازی می کنه که در تبیین عقاید ستاره شناسی با اون همکاری می کنه.

بادبادک باز، داستان جوانیه افغان به نام امیر که در سانفرانسیسکو زندگی می کنه و پس از دریافت تماس تلفنی یکی از آشنایان، گذشته رو به یاد می آورد.

به یاد می آورد که چیجوری با پدر در کابل زندگی می کردن.

امیر و پدرش که آدمای متمولی بودن با حمله نظامی روسا به افغانستان، کابل رو ترک کرده و به سانفرانسیسکو مهاجرت می کنن و اون بعد از گذشت چند سال واسه جبران اشتباهی که در گذشته انجام داده، مجبور می شه در بالاترین درجه دوران طالبان به افغانستان بره تا پسر دوست دوران کودکی اش رو از دست طالبان نجات دهد.

همایون ارشادی در این فیلم نقش پدر امیر رو بازی می کنه که یکی از شخصیتای اصلیه و نقش مهمی در پیشبرد داستان داره.

 

همایون ارشادی

● مرد مرموز در نیم ساعت بامداد

نیم ساعت بامداد، داستان یه دهه جست وجو واسه شکار اسامه بن لادن رو به دست سربازان آمریکایی به تصویر میکشه.

در این فیلم نشون میده که مأموران آمریکایی واسه اینکه زندانیان رو مجبور به اعتراف کنن از تکنیکای بازجویی همراه با شکنجه مانند خفگی مصنوعی با آب استفاده می کنن و اطلاعاتی که از این روش به دست میاد، در کنار هم قرار دادن تیکه های پازل به خاطر کشف مخفیگاه بن لادن نقشی اساسی داشتن.

البته هیچ خبری از حضور این بازیگر ایرونی در پروژه سینمایی منتشر نشده بود، اما انتشار یکی از تبلیغای این فیلم نشون میده که همایون ارشادی، در بخشایی از اون به اجرای نقش پرداخته.

این در حالیه که سایت منبع آی ام دی بی و سایت رسمی نیم ساعت بامداد هم در بخش بازیگران این پروژه هیچ اشاره ای به نام همایون ارشادی نکرده و به خاطر همین به نظر می رسه نقش اون در این فیلم بسیار کوتاه بوده.

اون در بخشی از این تبلیغ، جمله «شما هیچ وقت اونو پیدا نمی کنین» رو به زبون انگلیسی میگه و در ادامه هم صدای اون رو در بخش کوتاهی از ویدئوی منتشرشده میشه شنید.

 

● نقش کوچیک، نقش بزرگ

همایون ارشادی در طول یه مدت که در سینما حضور داشته نقشای متفاوتی بازی کرده؛ حتی بعضی وقتا دیده شده که واسه آشنایی با یه کارگردان مثل مهرجویی یه تک سکانس بازی کرده و حتی به این انتخاب هاش افتخار هم می کنه: «اگه کارگردان و جفت و جور کننده ای رو دوست داشته باشم و اونا ازم بخوان که در نقش کوتاهی در فیلمشون بازی کنم حتما این کار رو انجام میدم.

اگه قرار بود کوتاهی یا بلندی نقش برام مهم باشه، اصلا این نقشا رو قبول نمی کردم.

بعضی وقتا نقشی بازی می کنی که بسیار طولانیه اما اصلا نقش خوبی نیس یا ممکنه نقش کوتاهی بازی کنی که خیلی کوتاهه اما نقش جا افتادی باشه.

اگه قرار باشه واسه حرفای بقیه کار کنم که اونقدر حرفای جور واجور زده می شه و من باید کارای جور واجور کنم ولی من به این حرفا کاری ندارم.»

چند کارگردان هستن که آدم خودشو همیشه مدیون اونا می دونه یا همیشه واسه اونا احترام قائله.

وقتی از طرف اینا نقشی به فرد پیشنهاد می شه حتما قبول می کنه و اصلا براش فرقی نمی کنه که کوتاهه یا بلند

کار بزرگی کرده؟ کار بزرگی نکرده؟

این روزا که همه در حال دیدن اون در فیلم « نیم ساعت بامداد» هستن دوباره تشکرا بالا رفته ولی بعضیا فکر می کنند خیلی کار مهمی نکرده و نباید با یه نقش کوتاه اینجور همه چیز رو بزرگ کنن.

البته بعضی هم می گن سینماگران غربی تا وقتی بازیگران ایرونی رو میخوان که نقش افغانیا یا پاکستانیا رو بازی کنن و همین که دیالوگ بگن براشون کافیه ولی همایون ارشادی نظر دیگری داره: «اهمیتی نداره که نقش کوتاهه و از این حرفا، باید واسه من مهم باشه که من اینطور فکر نمی کنم.

واسه من محتوای نقش مهمه نه کوتاهی و بلندی اش.

مسئله این وسط، کیفیت و کمیته.»

از ایران میره؟

انگار همایون ارشادی هم مثل کیارستمی حاضر نیس به هیچ قیمتی از ایران بره: «اگه می خواستم در خارج بازی کنم حتما تا الان از ایران رفته بودم.

زندگی و خونواده من اینجا هستن.

اینجا کشور منه و اگه معروف هم نشدم خیلی برام مهم نیس.

من بیرون مرز کشور زندگی می کردم ولی بعد عزممو جزم کردم به ایران بیام.

در اون زمان به عنوان بازیگر سینما مطرح شده بودم.

وقتی انتخاب کردم که در ایران زندگی و کار کنم باید به این چیزها هم فکر می کردم ولی اصلا ربطی به مطرح و معروف شدنم نداشت.»

بااستعداد خارجیا، بی استعداد ایرانیا

واقعا به چه دلیل در سینمای ایران کسی قدر همایون ارشادی رو نمی دونه؟

واقعا اون به حقش رسیده؟

در اینکه اون استعداد فوق العاده ای داره، شکی نیس ولی شاید نقشی در سینمای ایران نیس که اون بتونه استعدادهایش رو خوب با اونا نشون بده.

خودش درباره کار کردن در خارج از مرزها گفته: «کارگردانان خارجی بیشتر کار منو قبول دارن تا کارگردانان داخلی.

اگه اینطور نبود الان باید خیلی از کارگردانان مطرح ایرونی سراغ من می اومدن.

بعضی مواقع کارایی می کنم که به خودم یه چیزایی رو ثابت کنم.

من با کارگردانان خارجی که کار کردم به خاطر این بوده که ازم خواسته ان و فکر کردن من میتونم از عهده نقش بربیایم.

اینکه به چه دلیل کارگردانان داخلی با من کار نکرده ان رو باید از خودشون سوال کنین.

حتما دلیلی داره که این جوری بوده.»

 

● در فیلم اولی و کوتاه هم بازی می کنم

از همون اول همایون ارشادی به واسطه حضورش در فیلم «طعم گیلاس» عباس کیارستمی و «درخت گلابی» داریوش مهرجویی به عنوان بازیگر فیلمای خاص و روشنفکری میشناختنش اما در این چند سال تلاش کرد با قبول کردن نقشای متفاوت کمی از این فضا فاصله بگیره.

همایون ارشادی درباره کارگردانانی که دوست داره، میگه: «چند کارگردان هستن که آدم خودشو همیشه مدیون اونا می دونه یا همیشه واسه اونا احترام قائله.

وقتی از طرف اینا نقشی به فرد پیشنهاد می شه حتما قبول می کنه و اصلا براش فرقی نمی کنه که کوتاهه یا بلند.

من از این کارا زیاد داشتم.

چون واسه حرفه ام احترام قائل هستم… وقتی واسه اولین بار به سینما میای، نیاز داری که کسی دستت رو بگیره.

اگه این اتفاق نیفتد به جایی نمی رسی.

اگه کار اولی ای سراغم میاد که حضور من در کارش براش مهمه، حتما قبول می کنم.

با خیلی کارگردانان کار اولی کار کردم.

۱۵ ۱۰ فیلم کوتاه بازی کردم که کارگردانانشان جوانان تازه کار بودن حتی در سینما هم همین کار رو کردم، بدون چشمداشت به پول یا شهرتش، فقط به دلیل اینکه حرفه ام بازیگریه، بازی کردم.»

مجله زندگی ایده آل

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *