No category

پایان نامه با کلید واژه های طلاق، مسجد الحرام، ناخودآگاه

اِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ.
ولى کسى که از انحراف [و تمایل بیجاى‏] وصیت کننده‏اى [نسبت به ورثه‏اش‏] یا از گناه او [در وصیت به کار خلاف‏] بیم داشته باشد و میانشان را سازش دهد، بر او گناهى نیست، که خدا آمرزنده مهربان است.
اشاره به وصیّت به والدین و نزدیکان و عدم تغییر وصیّت‌نامه و وظایف فردی که وصیّ انتخاب می‌شود، دارند.
آیه233: اشاره به احکام وارث شده است.
آیه240: … وَصِیَّهً لِّاَزْوَاجِهِم مَّتَاعًا اِلَی الْحَوْلِ غَیْرَ اِخْرَاجٍ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَیْکُمْ فِی مَا فَعَلْنَ فِیَ اَنفُسِهِنَّ مِن مَّعْرُوفٍ وَاللّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ.
… [باید] براى همسران خویش وصیّت کنند که آنان را تا یک سال بهره‏مند سازند و [از خانه شوهر] بیرون نکنند. پس اگر بیرون بروند، در آنچه آنان به طور پسندیده درباره خود انجام دهند، گناهى بر شما نیست. و خداوند توانا و حکیم است.
وصیّت کردن مردان در حال مرگ را شرح می‌دهد.
لزوم دقت در تشریع ارث و پرهیز از اهمال در حقوق وارثان، یکی از دقتهای ویژه در مسئله ارث است.
7. کفّاره‌ها(مجازات‌های مالی)
کفاره از مادهی “کفر” بوده که در لغت به معنای پوشاندن آمده و به “کشاورز”، کافر گویند زیرا دانه را زیر خاک پنهان میکند. به کفارات، “کفّاره” گویند، زیرا موجب پوشیده شدن و نادیده گرفتن گناهان میشود. لذا شأن کفاره، پوشاندن خطیئه است128.
تعیین کفارات در شرع مقدس، در حقیقت تجلی رحمت الهی برای بندگان خود میباشد. هنگامی فرد توان انجام یک واجبی را همانند روزه ندارد، یا شخصی که مرتکب عملی خطا یا حرامی شود، خدای متعال قرار دادن کفاره در واقع تجلی و رحمت خود را به منصهی ظهور گذاشته است.
آیه184: : اَیَّامًا مَّعْدُودَاتٍ فَمَن کَانَ مِنکُم مَّرِیضًا اَوْ عَلَی سَفَرٍ فَعِدَّهٌ مِّنْ اَیَّامٍ اُخَرَ وَعَلَی الَّذِینَ یُطِیقُونَهُ فِدْیَهٌ طَعَامُ مِسْکِینٍ فَمَن تَطَوَّعَ خَیْرًا فَهُوَ خَیْرٌ لَّهُ وَاَن تَصُومُواْ خَیْرٌ لَّکُمْ اِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ.
[روزه در] روزهاى معدودى [بر شما مقرر شده است‏]. [ولى‏] هر کس از شما بیمار یا در سفر باشد، [به همان شماره‏ تعدادى از روزهاى دیگر [را روزه بدارد]، و بر کسانى که [روزه‏] طاقت‏فرساست، کفاره‏اى است که خوراک دادن به بینوایى است. و هر کس به میل خود، بیشتر نیکى کند، پس آن براى او بهتر است، و اگر بدانید، روزه گرفتن براى شما بهتر است.
کفّاره روزه، اشاره این آیه است.
آیه196: وَاَتِمُّواْ الْحَجَّ وَالْعُمْرَهَ لِلّهِ فَاِنْ اُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَیْسَرَ مِنَ الْهَدْیِ وَلاَ تَحْلِقُواْ رُوُوسَکُمْ حَتَّی یَبْلُغَ الْهَدْیُ مَحِلَّهُ فَمَن کَانَ مِنکُم مَّرِیضاً اَوْ بِهِ اَذًی مِّن رَّاْسِهِ فَفِدْیَهٌ مِّن صِیَامٍ اَوْ صَدَقَهٍ اَوْ نُسُکٍ فَاِذَا اَمِنتُمْ فَمَن تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَهِ اِلَی الْحَجِّ فَمَا اسْتَیْسَرَ مِنَ الْهَدْیِ فَمَن لَّمْ یَجِدْ فَصِیَامُ ثَلاثَهِ اَیَّامٍ فِی الْحَجِّ وَسَبْعَهٍ اِذَا رَجَعْتُمْ تِلْکَ عَشَرَهٌ کَامِلَهٌ ذَلِکَ لِمَن لَّمْ یَکُنْ اَهْلُهُ حَاضِرِی الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ اَنَّ اللّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ.
و براى خدا حجّ و عمره را به پایان رسانید، و اگر [به علت موانعى‏] بازداشته شدید، آنچه از قربانى میسّر است [قربانى کنید] و تا قربانى به قربانگاه نرسیده سر خود را مَتراشید و هر کس از شما بیمار باشد یا در سر ناراحتیى داشته باشد [و ناچار شود در احرام سر بتراشد] به کفّاره [آن، باید] روزه‏اى بدارد، یا صدقه‏اى دهد، یا قربانی بکند و چون ایمنى یافتید، پس هر کس از [اعمال‏] عمره به حجّ پرداخت، [باید] آنچه از قربانى میسّر است [قربانى کند]، و آن کس که [قربانى‏] نیافت [باید] در هنگام حجّ، سه روز روزه [بدارد] و چون برگشتید هفت [روز دیگر روزه بدارید] این ده [روزِ] تمام است. این [حجّ تمتّع‏] براى کسى است که اهل مسجد الحرام [مکّه‏] نباشد و از خدا بترسید، و بدانید که خدا سخت‏کیفر است.
کفّاره تراشیدن سر قبل از قربانی.
آیه229: …وَلاَ یَحِلُّ لَکُمْ اَن تَاْخُذُواْ مِمَّا آتَیْتُمُوهُنَّ شَیْئًا اِلاَّ اَن یَخَافَا اَلاَّ یُقِیمَا حُدُودَ اللّهِ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلاَّ یُقِیمَا حُدُودَ اللّهِ فَلاَ جُنَاحَ عَلَیْهِمَا فِیمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْکَ حُدُودُ اللّهِ فَلاَ تَعْتَدُوهَا وَمَن یَتَعَدَّ حُدُودَ اللّهِ فَاُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ.
… و براى شما روا نیست که از آنچه به آنان داده‏اید، چیزى بازستانید. مگر آنکه [طرفین‏] در به پا داشتن حدود خدا بیمناک باشند. پس اگر بیم دارید که آن دو، حدود خدا را برپاى نمى‏دارند، در آنچه که [زن براى آزاد کردن خود] فدیه دهد، گناهى بر ایشان نیست. این است حدود [احکام‏] الهى پس، از آن تجاوز مکنید. و کسانى که از حدود [احکام‏] الهى تجاوز کنند، آنان همان ستمکارانند.
کفّاره در بیان طلاق، موضوع مورد اشاره این آیه است.
8. رشوه
رشوه چون مانع اجرای عدالت و حفظ منافع بحق مردم می‌شود و سرانجام شیرازه اجتماع را از هم می‌پاشد، از گناهان کبیره محسوب می‌شود حتی اگر خود را در پشت عناوینی مانند هدیه یا تعارف، حق‌الزحمه، انعام و حق‌التّسریع مخفی نگهدارد لذا در هر حال حرام(مانند آیه29 سوره نساء) است. دقت اسلام در مسأله رشوه بقدری است که حتی به قاضی اجازه خرید از بازار را نمی‌دهد تا مبادا تخفیف قیمت‌ها ناخودآگاه قاضی را بسمت خاصی متمایل سازد129.
آیه48: اشاره به عدم یار و یاور با پارتی و رشوه برای یهود در روز قیامت دارد.
آیه188: وَلاَ تَاْکُلُواْ اَمْوَالَکُم بَیْنَکُم بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُواْ بِهَا اِلَی الْحُکَّامِ لِتَاْکُلُواْ فَرِیقًا مِّنْ اَمْوَالِ النَّاسِ بِالاِثْمِ وَاَنتُمْ تَعْلَمُونَ.
و اموالتان را میان خودتان به ناروا مخورید، و [به عنوان رشوه قسمتى از] آن را به قضات مدهید تا بخشى از اموال مردم را به گناه بخورید، در حالى که خودتان [هم خوب‏] مى‏دانید.
اسلام با تثبیت و امضای مالکیت اعتباری اشخاص بر مال، آنان را از تصرف ناحق و حرام در اموال دیگران نهی کرده است.
رشوه مادی، مالی است که انسان به قاضی و حاکم می‌دهد تا حقی را باطل و باطلی را حق جلوه دهد و بدین وسیله مال دیگران را به باطل تصرف و تصاحب کند.
چندین گناه در مراجعه به حاکم و قاضی مرتشی است. مانند اصل رجوع به وی، رشوه دادن و دریافت مال حرام130.
9. مهریه
آیه229: الطَّلاَقُ مَرَّتَانِ فَاِمْسَاکٌ بِمَعْرُوفٍ اَوْ تَسْرِیحٌ بِاِحْسَانٍ وَلاَ یَحِلُّ لَکُمْ اَن تَاْخُذُواْ مِمَّا آتَیْتُمُوهُنَّ شَیْئًا اِلاَّ اَن یَخَافَا اَلاَّ یُقِیمَا حُدُودَ اللّهِ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلاَّ یُقِیمَا حُدُودَ اللّهِ فَلاَ جُنَاحَ عَلَیْهِمَا فِیمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْکَ حُدُودُ اللّهِ فَلاَ تَعْتَدُوهَا وَمَن یَتَعَدَّ حُدُودَ اللّهِ فَاُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ.
طلاقِ [رجعى‏] دو بار است. پس از آن یا [باید زن را] بخوبى نگاه داشتن، یا بشایستگى آزاد کردن. و براى شما روا نیست که از آنچه به آنان داده‏اید، چیزى بازستانید. مگر آنکه [طرفین‏] در به پا داشتن حدود خدا بیمناک باشند. پس اگر بیم دارید که آن دو، حدود خدا را برپاى نمى‏دارند، در آنچه که [زن براى آزاد کردن خود] فدیه دهد، گناهى بر ایشان نیست. این است حدود [احکام‏] الهى پس، از آن تجاوز مکنید. و کسانى که از حدود [احکام‏] الهى تجاوز کنند، آنان همان ستمکارانند.
این آیه به طلاق رجعی، اشاره دارد.
آیه 233: هزینه نگهداری مادر طلاق داده شده جهت شیردادن نوزاد به‌عهده پدر است.
آیه236 و237: لاَّ جُنَاحَ عَلَیْکُمْ اِن طَلَّقْتُمُ النِّسَاء مَا لَمْ تَمَسُّوهُنُّ اَوْ تَفْرِضُواْ لَهُنَّ فَرِیضَهً وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَی الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَعَلَی الْمُقْتِرِ قَدْرُهُ مَتَاعًا بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَی الْمُحْسِنِینَ * وَاِن طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ اَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِیضَهً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ اَلاَّ اَن یَعْفُونَ اَوْ یَعْفُوَ الَّذِی بِیَدِهِ عُقْدَهُ النِّکَاحِ وَاَن تَعْفُواْ اَقْرَبُ لِلتَّقْوَی وَلاَ تَنسَوُاْ الْفَضْلَ بَیْنَکُمْ اِنَّ اللّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ.
اگر زنان را، مادامى که با آنان نزدیکى نکرده یا برایشان مَهرى معین نکرده‏اید، طلاق گویید، بر شما گناهى نیست، و آنان را به طور پسندیده، به نوعى بهره‏مند کنید- توانگر به اندازه [توان‏] خود، و تنگدست به اندازه [وسع‏] خود. [این کارى است‏] شایسته نیکوکاران. *و اگر پیش از آنکه با آنان نزدیکى کنید، طلاقشان گفتید، در حالى که براى آنان مَهرى معین کرده‏اید، پس نصف آنچه را تعیین نموده‏اید [به آنان بدهید]، مگر اینکه آنان خود ببخشند، یا کسى که پیوند نکاح به دست اوست ببخشد و گذشت کردنِ شما به تقوا نزدیکتر است. و در میان یکدیگر بزرگوارى را فراموش مکنید، زیرا خداوند به آنچه انجام مى‏دهید بیناست.
طلاق قبل و بعد از تعیین مهریه و پرداخت مُتعه، موضوع این آیه است.
آیه240: وَالَّذِینَ یُتَوَفَّوْنَ مِنکُمْ وَیَذَرُونَ اَزْوَاجًا وَصِیَّهً لِّاَزْوَاجِهِم مَّتَاعًا اِلَی الْحَوْلِ غَیْرَ اِخْرَاجٍ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَیْکُمْ فِی مَا فَعَلْنَ فِیَ اَنفُسِهِنَّ مِن مَّعْرُوفٍ وَاللّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ.
و کسانى از شما که مرگشان فرا مى‏رسد، و همسرانى بر جاى مى‏گذارند، [باید] براى همسران خویش وصیّت کنند که آنان را تا یک سال بهره‏مند سازند و [از خانه شوهر] بیرون نکنند. پس اگر بیرون بروند، در آنچه آنان به طور پسندیده درباره خود انجام دهند، گناهى بر شما نیست. و خداوند توانا و حکیم است.
تأمین مایحتاج همسر تا چهار ماه ‌و‌ ده ‌روز پس از مرگ، اشاره این آیه است.
10. قِمار131
آیه 219: یَسْاَلُونَکَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَیْسِرِ قُلْ فِیهِمَا اِثْمٌ کَبِیرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَاِثْمُهُمَآ اَکْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا… .
در باره شراب و قمار، از تو مى‏پرسند، بگو: “در آن دو، گناهى بزرک، و سودهایى براى مردم است، و [لى‏] گناهشان از سودشان بزرگتر است.”… .
قمار در این آیه در ردیف می‌گساری و بت‌پرستی و از کارهای پلید و شیطانی دانسته و دستور به اجتناب از آن داده شده است.
شراب و میسر(قمار) موجب اثم‌اند132.
11. حسابرسی
آیه202: اُولَئِکَ لَهُمْ نَصِیبٌ مِّمَّا کَسَبُواْ وَاللّهُ سَرِیعُ الْحِسَابِ.
آنانند که از دستاوردشان بهره‏اى خواهند داشت و خدا زود شمار است.
خداوند سریع‌الحساب است.
آیه212: …وَاللّهُ یَرْزُقُ مَن یَشَاء بِغَیْرِ حِسَابٍ.
…و خدا به هر که بخواهد، بى‏شمار روزى مى‏دهد.
خداوند به مؤمنین در آن جهان بی حساب می‌بخشد.
آیه284: …وَاِن تُبْدُواْ مَا فِی اَنفُسِکُمْ اَوْ تُخْفُوهُ یُحَاسِبْکُم بِهِ اللّهُ فَیَغْفِرُ لِمَن یَشَاء وَیُعَذِّبُ مَن یَشَاء وَاللّهُ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ.
…و اگر آنچه در دلهاى خود دارید، آشکار یا پنهان کنید، خداوند شما را به آن محاسبه مى‏کند آن گاه هر که را بخواهد مى‏بخشد، و هر که را بخواهد عذاب مى‏کند، و خداوند بر هر چیزى تواناست.
قیامت روز حسابرسی است.
بخش دوم: جمع بندی
فصل دوم به دو بخش کمیت و همچنین محوربندی موضوعات اقتصادی سوره بقره تقسیم گردیده است.
در بخش کمیت، تعداد آیات با موضوعات اقتصادی در این سوره به 70 می‌رسد که در این فصل معین شده و نکات محل استشهاد آن تعیین شده است.
عنوان بعدی با سه زیر بخش‌ بنام‌های تولید، توزیع و مصرف مطرح شده است.
در اسلام تولید اقسامی دارد. برخی

مطلب مشابه :  پایان نامه رایگان با موضوعفیتوپلاسماها، فیتوپلاسمایی، گیاهان

دیدگاهتان را بنویسید